غذا خوردن در کره جنوبی خودش یکی از تجربه‌های جذاب سفر است. از رستوران‌هایی که گوشت را روی کباب‌پز وسط میز آماده می‌کنند تا بازارهای شلوغی که می‌توانید انواع غذاهای خیابانی را همان‌جا امتحان کنید، انتخاب‌های زیادی پیش رویتان است. بعضی غذاها، مثل خوراک‌های مرغ و گوشت همراه با برنج، احتمالاً برای ذائقه ایرانی آشناترند و بعضی دیگر، مثل کیک برنجی تند یا کلم تخمیرشده، طعم‌هایی دارند که شاید برای اولین بار امتحانشان کنید.
کره جنوبی یکی از مسیرهای سفر جویاتور است و آشنایی مسافران با غذاهای محلی، بخش جالبی از تجربه این مقصد محسوب می‌شود. برای تهیه این راهنما، علاوه بر بررسی غذاهای معروف کره، به نکاتی توجه کرده‌ایم که موقع انتخاب رستوران و سفارش غذا در طول سفر اهمیت دارند؛ از میزان تندی و نوع گوشت گرفته تا غذاهایی که بهتر است به‌صورت گروهی سفارش دهید.
در ادامه، سراغ غذاهای معروف کره جنوبی که ارزش امتحان کردن دارند می‌رویم و توضیح می‌دهیم هرکدام چه طعمی دارند و کجا بهتر است آن‌ها را امتحان کنید. بخشی از مطلب را هم به غذاهایی اختصاص داده‌ایم که احتمالاً با ذائقه ایرانی سازگارترند تا اگر اولین بار است به کره سفر می‌کنید، انتخاب راحت‌تری داشته باشید.
غذاهای معروف کره جنوبی که ارزش امتحان کردن دارند
در کره جنوبی، همه غذاهای معروف برای یک تجربه یکسان مناسب نیستند. بعضی مثل بیبیمباپ یک وعده کامل‌اند، بعضی مثل توکبوکی را بهتر است ابتدا در مقدار کم امتحان کنید و بعضی، مثل کیمچی، اصولاً برای کنار غذا هستند. در این فهرست، علاوه بر معرفی طعم و مواد اصلی هر غذا، به جزئیاتی توجه کرده‌ایم که موقع سفارش در رستوران واقعاً تفاوت ایجاد می‌کنند.
بیبیمباپ؛ برنجی که باید همه موادش را مخلوط کنید Bibimbap
بیبیمباپ از برنج، سبزیجات پخته یا مزه‌دارشده، تخم‌مرغ و گاهی گوشت تشکیل می‌شود. موقع سرو معمولاً مواد با نظم روی برنج چیده شده‌اند، اما روش خوردنش این است که آن‌ها را با هم مخلوط کنید. طعم اصلی غذا با سس فلفل تخمیری گوچوجانگ کامل می‌شود؛ اگر تندی دوست ندارید، سس را کم‌کم اضافه کنید. پیشنهاد ما: اگر «دولسوت بیبیمباپ» در منو بود، آن را امتحان کنید؛ ظرف سنگی داغ، بخشی از برنجِ کف ظرف را برشته و خوش‌عطر می‌کند. حواستان باشد همه نسخه‌ها گوشت گاو ندارند و بعضی بدون گوشت یا با گوشت خام سرو می‌شوند؛ مواد را از منو بررسی کنید.
بولگوگی؛ گوشت مزه‌دار با طعم ملایم و کمی شیرین Bulgogi
بولگوگی معمولاً از ورقه‌های نازک گوشت گاو تهیه می‌شود که با سس سویا، سیر، روغن کنجد و گاهی گلابی مزه‌دار شده‌اند. برخلاف تصور رایج از غذاهای کره‌ای، نسخه کلاسیکِ گوشت گاو معمولاً خیلی تند نیست؛ طعم شیرین و شورِ آن با برنج سفید خوب جور می‌شود. برای اولین تجربه، می‌توانید بولگوگی گوشت گاو سفارش دهید؛ بعضی رستوران‌ها آن را به شکل خوراک آبدار با قارچ و سبزیجات هم سرو می‌کنند. فقط به واژه بولگوگی اکتفا نکنید: دِوِجی بولگوگی با گوشت خوک تهیه می‌شود و ممکن است تندتر باشد.
توکبوکی؛ مهم‌تر از تندی، بافت متفاوت کیک برنجی است Tteokbokki
توکبوکی همان کیک‌های برنجی استوانه‌ای است که در سس غلیظ قرمز، اغلب با ترکیبی از فلفل کره‌ای و طعم شیرین، پخته می‌شود. برخلاف نودل، توک بافتی فشرده و کش‌دار دارد؛ برای همین ممکن است عاشقش شوید یا اصلاً با آن ارتباط نگیرید. بهتر است بار اول یک سهم کوچک در غذاخوری‌های بونسیک یا بازار محلی بگیرید، نه یک قابلمه دونفره در رستوران تخصصی. در بسیاری از نسخه‌ها اُموک یا کیک ماهی هم وجود دارد. اگر تندی برایتان مشکل است، سراغ نسخه‌های ملایم‌تر یا نوع سس سویا بروید، نه اینکه تصور کنید همه توکبوکی‌ها یک طعم دارند.
باربیکیوی کره‌ای؛ تجربه‌ای فراتر از سفارش یک کباب Korean BBQ
در باربیکیوی کره‌ای، بخش جذاب ماجرا پختن گوشت روی صفحه گریل وسط میز و خوردن آن در لقمه‌های کوچک است. تکه گوشت را با سیر یا سبزیجات و کمی سامجانگ، یعنی سس غلیظ سویا و فلفل، داخل برگ کاهو می‌پیچند. اما هنگام سفارش باید به نوع برش دقت کنید: سامگیوپسال گوشت شکم خوک است و گالبی می‌تواند دنده گاو یا خوک باشد. اگر گوشت گاو می‌خواهید، نام آن را صریح بررسی کنید. قیمت بعضی منوها به‌ازای هر پرس یا وزن مشخص است و رستوران ممکن است حداقل سفارش اولیه دو پرس داشته باشد؛ برنج و بعضی مخلفات نیز ممکن است جداگانه حساب شوند.
مرغ سوخاری کره‌ای؛ تفاوت اصلی در سس و شیوه سرو است Korean Fried Chicken
مرغ سوخاری در کره معمولاً پوسته‌ای ترد دارد و با چند نوع سس سفارش داده می‌شود. یانگ‌نیوم با سس قرمزِ شیرین و تند پوشانده می‌شود؛ گانجانگ معمولاً طعم سس سویا و سیر دارد و برای کسی که غذاهای خیلی تند نمی‌خورد، شروع مناسب‌تری است. در بسیاری از فروشگاه‌های مرغ، می‌توانید سفارش نیم‌ونیم (Banban) بدهید تا دو طعم را در یک وعده امتحان کنید. قبل از ثبت سفارش بپرسید مرغ استخوان‌دار است یا بدون استخوان و حجم وعده برای چند نفر مناسب است. کنار مرغ اغلب ترب سفید ترشی‌شده می‌آورند که برای متعادل کردن مزه چرب و شیرین غذاست.
کیمچی؛ مزه‌ای که در کنار بیشتر وعده‌ها می‌بینید Kimchi
کیمچی را بهتر است نه به چشم یک غذای اصلی، بلکه به‌عنوان یکی از پایه‌های سفره کره‌ای بشناسید. نوع مشهور آن از کلم چینیِ تخمیرشده با فلفل، سیر و مواد دیگر تهیه می‌شود و مزه‌ای ترش، شور و گاهی تند دارد. احتمالاً در رستوران‌های سنتی آن را بین ظرف‌های کوچکِ همراه غذا، موسوم به بانچان، می‌بینید. برای بار اول، کمی کیمچی را همراه برنج یا یک لقمه گوشت امتحان کنید؛ خوردن یک‌باره یک ظرف کامل لزوماً بهترین شروع نیست. نکته مهم برای گیاه‌خواران این است که بسیاری از کیمچی‌ها با سس ماهی یا میگوی شور تهیه می‌شوند و فقط گیاهی به نظر می‌رسند.
گیمباپ؛ رول برنجیِ خوش‌دست برای روزهای پرگشت Gimbap
گیمباپ که گاهی «کیمباپ» نوشته می‌شود، از برنج، جلبک دریایی و مواد میانی مثل سبزیجات، تخم‌مرغ و انواع گوشت یا ماهی تهیه می‌شود. شکل ظاهری‌اش سوشی را یادآوری می‌کند، اما برنج آن معمولاً با روغن کنجد و نمک مزه‌دار می‌شود و اساساً برای داشتن ماهی خام طراحی نشده است. این غذا برای زمانی مناسب است که بین دو بازدید فرصت زیادی برای نشستن در رستوران ندارید؛ در غذاخوری‌های کوچک و فروشگاه‌های آماده‌غذا پیدایش می‌کنید. پیش از خرید، ترکیب داخل رول را بپرسید؛ بعضی انواع با ژامبون یا کتلت گوشت خوک و بعضی با تن ماهی و مایونز تهیه می‌شوند.
غذاهای کره‌ای که احتمالاً بیشتر با ذائقه ایرانی جور درمی‌آیند
قرار نیست همه غذاهای کره جنوبی تند باشند یا مزه تخمیری داشته باشند. اگر با غذاهای برنجی، مرغ و گوشت آرام‌پز، سوپ و پیراشکی راحت‌ترید، این پنج غذا می‌توانند شروع خوبی برای آشنایی با آشپزی کره باشند. البته ذائقه‌ها یکسان نیستند و حتی غذایی با طعم ملایم هم ممکن است در یک رستوران به شکل تند سرو شود.
جیمداک؛ خوراک مرغ و سیب‌زمینی با سسی شبیه خورش (Jjimdak) 찜닭
اگر خوراک مرغ با سیب‌زمینی و سس غلیظ دوست دارید، جیمداک (Jjimdak) احتمالاً یکی از انتخاب‌های خوشایندتان در کره است. تکه‌های مرغ را با سیب‌زمینی، هویج، پیاز و رشته‌های شفاف در سسی بر پایه سویا و سیر می‌پزند. مزه آن ترکیبی از شیرینی و شوری است و معمولاً با برنج سفید خورده می‌شود.
بااین‌حال، رنگ قهوه‌ای سس را نشانه کم‌تند بودن غذا ندانید؛ بعضی نسخه‌های آندونگ جیمداک فلفل زیادی دارند. هنگام سفارش درباره میزان تندی سؤال کنید. جیمداک اغلب در اندازه‌های مناسب چند نفر عرضه می‌شود و رشته‌هایش سس را سریع جذب می‌کنند؛ بهتر است آن‌ها را پیش از سرد شدن غذا امتحان کنید.
جاپچه؛ نودل شیشه‌ای با سبزیجات و طعم کنجد (Japchae) 잡채
جاپچه (Japchae) از رشته‌های شفاف و نسبتاً کش‌دار تهیه می‌شود که ماده اصلی آن‌ها نشاسته سیب‌زمینی شیرین است، نه آرد گندم یا برنج. این رشته‌ها را با هویج، اسفناج، قارچ و گاهی گوشت گاو مخلوط می‌کنند و با سس سویا و روغن کنجد طعم می‌دهند. حاصل کار معمولاً ملایم، کمی شیرین و خوش‌عطر است؛ به همین دلیل برای کسانی که از غذاهای خیلی تند دوری می‌کنند گزینه خوبی به شمار می‌رود.
نکته‌ای که موقع سفارش باید بدانید این است که جاپچه همیشه یک وعده اصلی نیست؛ در بعضی رستوران‌ها فقط به‌عنوان مخلفات در مقدار کم سرو می‌شود. اگر گیاه‌خوارید، درباره گوشت و عصاره استفاده‌شده در سس سؤال کنید.
گالبیتانگ؛ سوپ دنده گاو برای دوستداران آبگوشت (Galbitang) 갈비탕
گالبیتانگ (Galbitang) سوپ دنده گاو با آبِ گوشتی نسبتاً شفاف است که همراه ترب سفید کره‌ای، سیر و پیازچه پخته می‌شود. برخلاف خورش‌های تند و قرمزرنگ کره‌ای، نسخه معمول آن طعمی ملایم و گوشتی دارد و اغلب با یک کاسه برنج سرو می‌شود. برای مسافری که غذای آبدار و گوشت پخته دوست دارد، این انتخاب می‌تواند آشناتر از بسیاری از غذاهای خیابانی باشد.
دنده‌ها معمولاً با استخوان داخل کاسه هستند؛ می‌توانید ابتدا گوشت را جدا کنید و بعد برنج را به آب سوپ اضافه کنید. نمک و فلفل گاهی جدا سر میز گذاشته می‌شود تا طعم غذا را خودتان تنظیم کنید. گالبیتانگ را با گالبیِ کبابی یا گالبی‌جیمِ خورشتی اشتباه نگیرید؛ این‌ها سه نوع غذای متفاوت‌اند.
ماندو؛ پیراشکی کره‌ای با چند روش پخت (Mandu) 만두
ماندو (Mandu) خمیرهای کوچکِ پرشده با ترکیبی از گوشت، سبزیجات، توفو یا مواد دیگر است. برای آشنایی با آن می‌توانید به پیراشکی فکر کنید، با این تفاوت که پوشش ماندو معمولاً نازک‌تر است. بعضی انواع را بخارپز می‌کنند، بعضی را در تابه برشته می‌کنند و بعضی هم داخل سوپ می‌ریزند. نوع تابه‌ای برای کسانی که بافت برشته دوست دارند شروع جذابی است.
اگر ماندو را از غرفه خیابانی می‌خرید، بهتر است از همان ابتدا نوع داخل آن را بپرسید: بسیاری از ماندوهای گوشتی با گوشت خوک تهیه می‌شوند و نوع کیمچی ممکن است تند باشد. حتی «ماندوی سبزیجات» را هم بدون بررسی مواد، کاملاً گیاهی فرض نکنید. سس سویای کنار آن هم معمولاً شور است؛ مقدار کمی کفایت می‌کند.
سامگیتانگ؛ سوپ مرغ و جینسینگ با برنج داخل مرغ (Samgyetang) 삼계탕
سامگیتانگ (Samgyetang) یک سوپ مرغ سنتی است که در آن مرغ جوان را با برنج چسبناک، سیر، عناب و ریشه جینسینگ پر می‌کنند و آرام می‌پزند. اگر سوپ مرغ و برنج دوست دارید، ترکیب مواد برایتان بیگانه نیست؛ اما عطر گیاهی جینسینگ به آن طعمی می‌دهد که با سوپ مرغ ایرانی متفاوت است. معمولاً یک مرغ کوچک کامل را در کاسه داغ جلوی هر نفر می‌گذارند.
لازم نیست تمام برنج داخل مرغ را جدا بخورید؛ می‌توانید آن را با آب سوپ مخلوط کنید تا شبیه آش یا حریره رقیق شود. این غذا معمولاً تند نیست و بعضی رستوران‌ها نمک را جدا می‌آورند. نکته جالب اینکه کره‌ای‌ها سامگیتانگ را حتی در روزهای بسیار گرم تابستان هم می‌خورند؛ آن را غذایی مقوی برای فصل گرما می‌دانند.
نودل‌ها و پنکیک‌های کره‌ای؛ چه غذاهایی را در بازار و رستوران امتحان کنیم؟
برای آشنایی با غذاهای کره جنوبی لازم نیست همه وعده‌ها را در رستوران باربیکیو بگذرانید. یک کاسه نودل با سس سیاه، سوپ نودل تازه یا پنکیک شور می‌تواند بخش متفاوتی از آشپزی این کشور را به شما نشان دهد. نکته اینجاست که این غذاها با وجود ظاهر ساده، از نظر مواد اولیه و طعم تفاوت زیادی دارند.
جاجانگمیون؛ نودل با سس سیاه لوبیای تخمیری (Jjajangmyeon) 짜장면
اگر در سریال‌های کره‌ای دیده‌اید که کسی نودلِ پوشیده از یک سس سیاه و براق می‌خورد، به احتمال زیاد جاجانگمیون (Jjajangmyeon) است. این غذا ریشه در آشپزی چینی دارد، اما در کره به شکل مخصوص خودش محبوب شده است. نودل گندمی را با سسی غلیظ از خمیر لوبیای تخمیری، پیاز و معمولاً گوشت خوک سرو می‌کنند. با وجود رنگ تیره، مزه آن اغلب شیرین و شور است، نه تند.
برای خوردن، سس را کاملاً با نودل‌ها مخلوط کنید. جاجانگمیون را بیشتر در رستوران‌های چینی‌ـ‌کره‌ای پیدا می‌کنید، نه لزوماً غرفه‌های خیابانی. اگر گوشت خوک نمی‌خورید، حتماً مواد سس را بپرسید؛ کنار گذاشتن تکه‌های گوشت بعد از پخت، غذا را بدون گوشت نمی‌کند.
کالگوکسو؛ نودل دست‌بُر در آبِ گوشت یا غذای دریایی (Kalguksu) 칼국수
کالگوکسو (Kalguksu) از رشته‌های نسبتاً پهن آرد گندم درست می‌شود که خمیر آن‌ها را باز می‌کنند و با چاقو می‌بُرند؛ نام غذا هم به همین روش اشاره دارد. رشته‌ها در آبِ مرغ، ماهی خشک یا صدف پخته می‌شوند و اغلب با کدو سبز، پیازچه و گاهی سیب‌زمینی سرو می‌شوند. نتیجه یک کاسه سوپ نودل گرم و سیرکننده است که معمولاً از نودل‌های قرمز و فلفلی کره‌ای ملایم‌تر است.
اگر ظهر در بازار یا غذاخوری‌های تخصصی نودل هستید، کالگوکسو انتخاب خوبی برای یک وعده کامل است. فقط ظاهر روشن آبِ سوپ را نشانه گیاهی بودن آن ندانید؛ بسیاری از نسخه‌ها عصاره ماهی یا صدف دارند. در برخی رستوران‌ها کیمچی تند را جدا کنار آن می‌آورند تا تندی را خودتان تنظیم کنید.
پاجون؛ پنکیک شور کره‌ای با پیازچه و گاهی غذای دریایی (Pajeon) 파전
اگر پنکیک را فقط به شکل شیرین می‌شناسید، پاجون (Pajeon) نظرتان را عوض می‌کند. این خوراک از خمیر آردی، پیازچه و گاهی تخم‌مرغ تهیه می‌شود و در تابه می‌پزد؛ دور آن می‌تواند برشته و داخلش نرم باشد. یکی از نسخه‌های محبوب، هِمول پاجون است که میگو، ماهی مرکب یا صدف هم دارد و معمولاً با سس سویا و سرکه سرو می‌شود.
پاجون بیشتر برای شریک شدن بین چند نفر مناسب است تا یک وعده تک‌نفره سنگین. در سئول، اگر به بازار گوانگ‌جانگ رفتید، نوع دیگری به نام «بینده‌توک» را هم می‌بینید که با ماش آسیاب‌شده درست می‌شود؛ این دو را با هم اشتباه نگیرید. بینده‌توک هم بسته به فروشنده ممکن است گوشت خوک داشته باشد.
شیرینی‌ها و دسرهای کره جنوبی؛ از هوتوک داغ تا بینگسوی خنک
برای شناخت خوراکی‌های کره جنوبی، فقط سراغ غذاهای اصلی نروید. در ماه‌های سرد، بوی پنکیک‌های داغ از غرفه‌های خیابانی بلند می‌شود و در تابستان، کافه‌ها پر از دسرهای یخی رنگارنگ هستند. سه شیرینی زیر هم محبوب‌اند و هم تجربه متفاوتی از بازارگردی و کافه‌گردی در کره به شما می‌دهند.
هوتوک؛ پنکیک داغ با مغز شکر و دارچین (Hotteok) 호떡
هوتوک (Hotteok) از آن شیرینی‌هایی است که بهتر است همان لحظه از دست فروشنده بگیرید و بخورید. خمیر نرم را با شکر قهوه‌ای، دارچین و گاهی مغزها یا دانه‌ها پر می‌کنند، سپس روی صفحه داغ پهن و سرخ می‌کنند. سطح آن کمی برشته است، اما داخلش با شیره شیرین و داغ پر می‌شود؛ طعم دارچین و شکر احتمالاً برای خیلی از ایرانی‌ها آشناست.
هوتوک را بیشتر در بازارها و غرفه‌های خیابانی، به‌ویژه در ماه‌های سرد، پیدا می‌کنید. برای امتحان اول، نوع ساده و تازه‌پخته را پیشنهاد می‌کنیم. فقط عجله نکنید: شیره داخل آن می‌تواند بسیار داغ باشد. اگر به مغزها حساسیت دارید، ترکیب داخلش را بپرسید؛ «سیات هوتوک» معمولاً دانه‌ها و مغزهای بیشتری دارد.
بینگسو؛ دسر یخی کره‌ای که فقط یخ‌دربهشت نیست (Bingsu) 빙수
بینگسو (Bingsu) را در کافه‌های کره جنوبی می‌بینید: کوهی از یخ بسیار ریز یا برفک شیری که روی آن مواد شیرین مختلف قرار می‌گیرد. نوع سنتی «پات‌بینگسو» با لوبیای قرمز شیرین‌شده و تکه‌های کیک برنجی سرو می‌شود؛ ترکیبی که ممکن است در ابتدا عجیب به نظر برسد، اما مزه‌اش لطیف‌تر از تصور شماست. نسخه‌های میوه‌ای با انبه یا توت‌فرنگی هم رایج‌اند.
اگر می‌خواهید طعمی کره‌ای‌تر از نسخه‌های میوه‌ای امتحان کنید، پات‌بینگسو یا «اینجولمی بینگسو» با پودر سویای برشته و کیک برنجی را انتخاب کنید. قبل از سفارش اندازه ظرف را ببینید؛ بسیاری از بینگسوهای کافه‌ای برای شریک شدن مناسب‌اند. در صورت حساسیت به شیر، سویا یا مغزها، مواد روی دسر را جداگانه بررسی کنید.
بونگئوپانگ؛ شیرینی ماهی‌شکل که ماهی ندارد (Bungeoppang) 붕어빵
بونگئوپانگ (Bungeoppang) یکی از خوراکی‌های دوست‌داشتنی زمستان کره است. خمیری شبیه وافل را داخل قالب فلزی ماهی‌شکل می‌ریزند و با مواد شیرین پر می‌کنند. اسم و شکل آن ممکن است گمراه‌کننده باشد، اما در نسخه معمول هیچ ماهی‌ای وجود ندارد. مغز سنتی آن خمیر لوبیای قرمز شیرین است و برخی فروشنده‌ها نوع کرم کاستارد یا شکلاتی هم دارند.
برای اولین بار، اگر مزه لوبیای شیرین برایتان ناآشناست، یک بونگئوپانگ کلاسیک و یک نوع کاستارد بگیرید و مقایسه کنید. بهترین زمان خوردنش وقتی است که تازه از قالب بیرون آمده و پوسته هنوز ترد است. مثل هوتوک، در روزهای سرد راحت‌تر پیدایش می‌کنید و همه غرفه‌ها در تمام فصل‌های سال فعال نیستند.
برای سفارش، این اسم‌ها را بشناسید
팥 (Pat) یعنی لوبیای قرمز شیرین؛ آن را در پات‌بینگسو و بونگئوپانگ می‌بینید. 인절미 (Injeolmi) کیک برنجی نرم با پودر سویای برشته است و 씨앗 (Ssiat) به دانه‌ها اشاره دارد. اگر به سویا، مغزها یا مواد لبنی حساسیت دارید، صرف دیدن این نام‌ها کافی نیست و باید همه ترکیبات را بپرسید.
قبل از سفارش غذا در رستوران‌های کره جنوبی، این نکات را بدانید
شناخت غذاهای معروف کره جنوبی فقط نیمی از ماجراست. شیوه سفارش دادن، تعداد پرس‌ها و حتی مخلفاتی که روی میز می‌آورند، ممکن است با رستوران‌های ایران متفاوت باشد. دانستن این چند نکته کمک می‌کند راحت‌تر غذا انتخاب کنید و هنگام پرداخت غافلگیر نشوید.
در رستوران‌های باربیکیو، قیمت معمولاً برای یک پرس با وزن مشخص است و بعضی رستوران‌ها حداقل دو پرس سفارش می‌گیرند. قبل از نشستن، شرایط منو را بررسی کنید.
این مخلفات را بانچان (Banchan) می‌نامند؛ مثل کیمچی، سبزیجات مزه‌دار و ترشی‌ها. در بسیاری از رستوران‌ها می‌توانید دوباره از آن‌ها بردارید، اما غذاهای اصلی و سفارش‌های اضافه هزینه جداگانه دارند.
اگر محدودیت غذایی دارید، علاوه بر نوع گوشت، سس‌ها و عصاره‌های غذا را هم بررسی کنید. برای غذای حلال، رستوران‌های دارای تأییدیه معتبر انتخاب مطمئن‌تری هستند.
در بسیاری از رستوران‌ها دکمه فراخوان روی میز است و قاشق و چاپستیک را در کشوی کنار آن می‌گذارند. انعام دادن هم در رستوران‌های معمول کره جنوبی مرسوم نیست.
حرف آخر؛ در سفر به کره جنوبی چه غذایی بخوریم؟
تنوع غذاهای کره جنوبی آن‌قدر زیاد است که احتمالاً در یک سفر نمی‌توانید همه آن‌ها را امتحان کنید. اگر برای اولین بار به کره می‌روید، پیشنهاد می‌کنیم با غذاهایی مثل بولگوگی، بیبیمباپ و جیمداک شروع کنید که طعمشان برای بسیاری از ایرانی‌ها آشناتر است. بعد سراغ تجربه‌های متفاوت‌تری مثل توکبوکی، کیمچی و باربیکیوی کره‌ای بروید. برای میان‌وعده هم فرصت امتحان کردن گیمباپ، هوتوک و شیرینی‌های خیابانی را از دست ندهید.
هنگام انتخاب غذا فقط به عکس منو توجه نکنید؛ نوع گوشت، میزان تندی، مواد تشکیل‌دهنده سس و تعداد پرس‌ها را هم بررسی کنید. به‌خصوص اگر محدودیت غذایی دارید، بهتر است از قبل نام کره‌ای غذاها و مواد اولیه مهم را بشناسید.
در نهایت، آشنایی با غذاهای محلی بخش مهمی از شناخت فرهنگ کره جنوبی است. لازم نیست تمام وعده‌های سفرتان را در رستوران‌های معروف بگذرانید؛ گاهی یک غذاخوری کوچک محلی یا غرفه‌ای در بازار، فرصت خوبی برای کشف طعم‌های تازه است. پیشنهاد می‌کنیم در طول سفر بین غذاهای آشنا و تجربه‌های جدید تعادل برقرار کنید تا از آشپزی متنوع کره جنوبی بیشتر لذت ببرید.
