سافاری چیست؟ معرفی بهترین سافاری های دنیا

کلمه «سافاری» در زبان سواحیلی در اصل به معنی «سفر» یا «مسافرت» است و محدود به دیدن حیوانات نمی‌شود؛ اما امروزه وقتی از سافاری صحبت می‌کنیم، معمولاً منظور سفری به زیستگاه طبیعی حیوانات برای مشاهده آن‌ها از نزدیک است. این تجربه همیشه هم به نشستن داخل یک جیپ خلاصه نمی‌شود؛ در بعضی مناطق با قایق وارد رودخانه و تالاب می‌شوید، جایی دیگر چند ساعت در جنگل پیاده‌روی می‌کنید و گاهی حتی از داخل بالن حیات‌وحش را از بالا می‌بینید.

مقیاس بعضی از این تجربه‌ها به‌قدری بزرگ است که سخت می‌شود آن‌ها را با یک بازدید معمولی از حیات‌وحش مقایسه کرد. برای مثال، در مهاجرت بزرگ سرنگتی بیش از ۱.۵ میلیون گنو همراه صده

ا هزار گورخر و غزال در جست‌وجوی آب و مرتع در این اکوسیستم حرکت می‌کنند. در برخی سال‌ها، مجموع حیوانات حاضر در این جابه‌جایی به بیش از دو میلیون می‌رسد و مسیر مهاجرت نزدیک به هزار کیلومتر امتداد پیدا می‌کند.

در این مطلب ابتدا مشخص می‌کنیم دقیقاً به چه نوع سفری «سافاری» گفته می‌شود و سافاری خودرویی، پیاده و آبی چه تفاوتی با یکدیگر دارند. بعد برای هرکدام سراغ چند مقصد شاخص می‌رویم و توضیح می‌دهیم چه حیواناتی را می‌توان در آن‌ها دید و شکل تجربه چگونه است. در ادامه هم چند تجربه متفاوت حیات‌وحش را معرفی می‌کنیم که از نظر فنی سافاری نیستند، اما امکان قرار گرفتن در فاصله‌ای نزدیک‌تر با حیوانات را فراهم می‌کنند؛ چون برای دیدن حیات‌وحش همیشه لازم نیست سوار جیپ شوید و وارد ساوانا شوید.

سافاری چیست و به چه سفری سافاری می‌گویند؟

امروزه سافاری بیشتر به سفری گفته می‌شود که هدف اصلی آن دیدن حیوانات در زیستگاه طبیعی‌شان باشد. تفاوتش با باغ‌وحش هم همین‌جاست؛ در سافاری، شما وارد محیط زندگی حیوانات می‌شوید و هیچ تضمینی وجود ندارد که حتماً گونه‌ای مشخص را از فاصله نزدیک ببینید. مسیر، فصل سفر، ساعت حرکت و حتی شانس در کیفیت تجربه تأثیر دارند.

سافاری بیشتر با دشت‌های آفریقا و خودروهای روباز شناخته می‌شود، اما شکل‌های مختلفی دارد:

• سافاری با خودرو: رایج‌ترین شکل سافاری است. مسافران با خودروهای مخصوص وارد پارک‌های ملی و ذخیره‌گاه‌های طبیعی می‌شوند و در مسیر به دنبال حیواناتی مثل شیر، فیل، زرافه، بوفالو یا ببر می‌گردند. این مدل بیشتر در کشورهای آفریقایی و برخی پارک‌های هند رایج است و معمولاً در ساعات اولیه صبح یا نزدیک غروب انجام می‌شود؛ زمانی که بسیاری از حیوانات فعال‌تر هستند.
• سافاری پیاده: در این نوع سافاری خبری از خودرو نیست و مسیر همراه با راهنمای آموزش‌دیده طی می‌شود. هدف فقط نزدیک شدن به حیوانات بزرگ نیست؛ ردپاها، گیاهان، پرندگان و نشانه‌های حضور حیوانات هم بخشی از تجربه هستند. در بعضی مناطق آفریقا این مدل به شکل walking safari انجام می‌شود و در جنگل‌های اوگاندا و رواندا هم پیاده‌روی برای پیدا کردن گوریل‌های کوهستانی شکل متفاوتی از همین تجربه است.
• سافاری با قایق: این نوع سافاری در رودخانه‌ها، تالاب‌ها و دلتاها انجام می‌شود. از داخل قایق می‌توان حیواناتی مثل فیل، اسب آبی، تمساح و پرندگان آبزی را دید و در بعضی مسیرها به حیواناتی رسید که برای آب خوردن به حاشیه رودخانه آمده‌اند. رودخانه چوبه و دلتا اوکاوانگو در بوتسوانا از شناخته‌شده‌ترین مقصدها برای این نوع سافاری هستند.
• سافاری هوایی: در بعضی مناطق با بالن یا هواپیمای کوچک انجام می‌شود. این مدل بیشتر برای دیدن وسعت چشم‌انداز، مسیر حرکت گله‌ها و مناطق دورافتاده مناسب است و معمولاً در کنار یک سافاری زمینی انجام می‌شود، نه به جای آن.

بهترین سافاری‌های خودرویی جهان

سافاری با خودرو همان تصویری است که بیشتر ما از شنیدن کلمه سافاری در ذهن داریم؛ حرکت با خودروهای مخصوص در دشت، جنگل یا مناطق حفاظت‌شده و پیدا کردن حیوانات در زیستگاه طبیعی‌شان. تفاوت اصلی مقصدها در نوع چشم‌انداز، حیوانات شاخص و زمانی است که برای دیدن آن‌ها مناسب‌تر است.

پارک ملی سرنگتی تانزانیا

سرنگتی در شمال تانزانیا قرار دارد و یکی از شناخته‌شده‌ترین مقصدهای سافاری جهان است. بخش بزرگی از شهرت آن به مهاجرت بزرگ برمی‌گردد؛ جابه‌جایی سالانه بیش از ۱.۵ میلیون گنو به همراه گورخرها و غزال‌ها در اکوسیستم سرنگتی و ماسای مارا. مسیر حرکت گله‌ها در طول سال تغییر می‌کند و همین باعث می‌شود تجربه سافاری در ماه‌های مختلف یکسان نباشد.

در یک گیم‌درایو معمولی، خودرو در مسیرهای مشخص پارک حرکت می‌کند و بسته به منطقه و فصل، امکان دیدن شیر، پلنگ، فیل، بوفالو، کرگدن، یوزپلنگ و کفتار وجود دارد. سرنگتی همچنین بیش از ۵۰۰ گونه پرنده دارد. دشت‌های باز، دره سرونرا، رودخانه گرومتی و صخره‌های کوپجه هرکدام زیستگاه متفاوتی دارند و همین تنوع، احتمال دیدن گونه‌های مختلف را بیشتر می‌کند.

برای دیدن مهاجرت، فصل خشک از ژوئن تا اکتبر معمولاً یکی از زمان‌های مهم سفر است و ژانویه و فوریه بیشتر با فصل زادآوری در جنوب سرنگتی شناخته می‌شوند. البته مهاجرت یک چرخه طبیعی است و زمان دقیق عبور گله‌ها از هر منطقه می‌تواند با بارندگی تغییر کند. خود پارک در تمام طول سال باز است و علاوه بر گیم‌درایو، سافاری با بالن و پیاده‌روی هدایت‌شده هم در بعضی بخش‌ها انجام می‌شود.

ذخیره‌گاه ماسای مارا کنیا

ماسای مارا در جنوب‌غربی کنیا و در امتداد اکوسیستم سرنگتی قرار دارد. بخشی از مهاجرت بزرگ که از تانزانیا شروع می‌شود، در ماه‌های گرم‌تر سال وارد این منطقه می‌شود و معمولاً از ژوئیه تا اکتبر می‌توان حضور گسترده گنوها و گورخرها را در دشت‌های مارا دید. یکی از مهم‌ترین بخش‌های این مسیر، عبور گله‌ها از رود مارا است؛ جایی که حیوانات باید از آب و جریان رودخانه عبور کنند و تمساح‌ها هم در همان محدوده حضور دارند. زمان دقیق این عبورها قابل پیش‌بینی نیست و به بارندگی و حرکت گله‌ها بستگی دارد.

سافاری در ماسای مارا بیشتر با گیم‌درایوهای صبح زود و عصر انجام می‌شود. شیر، پلنگ، یوزپلنگ، فیل، بوفالو و کرگدن در این اکوسیستم زندگی می‌کنند و منطقه به‌خصوص برای مشاهده گربه‌سانان بزرگ شناخته می‌شود. در کنار دشت‌های باز، رودخانه‌های مارا و تالک هم زیستگاه اسب‌های آبی و تمساح‌ها هستند. بعضی کمپ‌ها و مناطق حفاظت‌شده خصوصی اطراف مارا امکان گیم‌درایو شبانه و سافاری پیاده را هم فراهم می‌کنند، در حالی که داخل ذخیره‌گاه اصلی قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای حرکت خودروها وجود دارد.

تفاوت اصلی ماسای مارا با سرنگتی در این است که محدوده آن کوچک‌تر و متراکم‌تر است و در فصل مهاجرت، بخش زیادی از توجه بازدیدکنندگان روی رود مارا و حضور شکارچیان در اطراف گله‌ها متمرکز می‌شود. اگر هدف اصلی سفر دیدن عبورهای رودخانه‌ای باشد، اواخر ژوئیه تا اکتبر معمولاً مهم‌ترین بازه است؛ البته همین دوره شلوغ‌ترین و گران‌ترین زمان سفر هم محسوب می‌شود. در فصل‌های خلوت‌تر، گله‌های مهاجر کمترند اما حیات‌وحش دائمی منطقه همچنان باقی می‌ماند و سافاری فقط به مهاجرت بزرگ وابسته نیست.

پارک ملی رانتامبور هند

پارک ملی رانتامبور (Ranthambore National Park) در ایالت راجستان هند و حدود ۱۴ کیلومتری ساوای مادهوپور قرار دارد. برخلاف سرنگتی و ماسای مارا که بخش بزرگی از مسیر سافاری در دشت‌های باز می‌گذرد، رانتامبور ترکیبی از جنگل خشک، علفزار، دریاچه، صخره و بقایای بناهای تاریخی است. قلعه رانتامبور هم بالای یکی از ارتفاعات منطقه قرار دارد و در بعضی مسیرها، ببرها و سایر حیوانات را در پس‌زمینه‌ای از دیوارها و ساختمان‌های قدیمی می‌بینید.

ببر بنگال دلیل اصلی سفر بیشتر گردشگران به رانتامبور است، اما مشاهده آن تضمین‌شده نیست. سافاری در زون‌های مشخص با جیپ‌های کوچک و خودروهای بزرگ‌تر Canter انجام می‌شود و در مسیر علاوه بر ببر ممکن است پلنگ، خرس تنبل، کفتار، شغال، گوزن سمبر، چیتال، نیلگای، لانگور و تمساح دیده شود. به همین دلیل اگر دیدن ببر هدف اصلی سفر باشد، رزرو چند نوبت سافاری منطقی‌تر از اتکا به یک نوبت است.

پارک معمولاً از اکتبر تا ژوئن برای سافاری باز است و گردشگری راجستان هم توصیه می‌کند به دلیل تقاضای زیاد، رزرو از قبل انجام شود. نوبت‌ها صبح و عصر برگزار می‌شوند و ساعت دقیق آن‌ها با فصل تغییر می‌کند؛ بنابراین بهتر است زمان و هزینه را هنگام رزرو در سامانه رسمی اداره جنگل راجستان بررسی کنید.

بهترین سافاری‌های پیاده

در سافاری پیاده، بخش مهم تجربه فقط پیدا کردن حیوانات بزرگ نیست؛ مسیر را با راهنما طی می‌کنید و نشانه‌هایی مثل ردپا، صداها، رفتار پرندگان و آثار حضور حیوانات را هم دنبال می‌کنید. این نوع سافاری معمولاً در گروه‌های کوچک انجام می‌شود و به دلیل فاصله کمتر با محیط، حس حضور در طبیعت بسیار مستقیم‌تر است. ساوت لوانگوا، مانا پولز و جنگل بیوندی سه نمونه متفاوت از این تجربه‌اند که در ادامه معرفی می‌کنیم.

پارک ملی ساوت لوانگوا زامبیا

پارک ملی ساوت لوانگوا (South Luangwa National Park) یکی از مناسب‌ترین جاها برای فهمیدن تفاوت سافاری پیاده با گیم‌درایو است. پارک ۹۰۵۰ کیلومتر مربع وسعت دارد و رود لوانگوا و تالاب‌های هلالی اطراف آن منابع اصلی آب منطقه‌اند. در فصل خشک، حیوانات بیشتری اطراف همین منابع آب جمع می‌شوند و دیدن آن‌ها آسان‌تر می‌شود. حدود ۶۰ گونه پستاندار و بیش از ۴۰۰ گونه پرنده در پارک ثبت شده است.

ساوت لوانگوا به شکل جدی با تاریخ walking safari گره خورده است و منابع رسمی گردشگری زامبیا از آن به‌عنوان جایی یاد می‌کنند که سافاری پیاده در آن شکل گرفت و مشهور شد. در این تجربه همراه راهنما و معمولاً یک مأمور مسلح حیات‌وحش وارد مسیر می‌شوید. هدف فقط پیدا کردن فیل یا زرافه نیست؛ رد پای پلنگ، صدای هشدار میمون‌ها، فضولات حیوانات، گیاهان و حتی جهت حرکت شکارچی‌ها هم بخشی از چیزی است که راهنما برای شما توضیح می‌دهد.

فصل خشک از آوریل تا اکتبر برای مشاهده حیات‌وحش شرایط مناسب‌تری دارد و در ماه‌های پایانی این دوره، تراکم حیوانات نزدیک آب بیشتر می‌شود. در فصل بارانی از نوامبر تا مارس، پارک بسیار سبزتر است و پرندگان مهاجر بیشتری دیده می‌شوند، اما دسترسی به بعضی کمپ‌های دورافتاده محدود می‌شود.

پارک ملی مانا پولز زیمبابوه

مانا پولز (Mana Pools National Park) در شمال زیمبابوه و در امتداد رود زامبزی قرار دارد. نام «Mana» در زبان شونا به معنی چهار است و به چهار آبگیر اصلی منطقه اشاره دارد. بزرگ‌ترین آن‌ها، Long Pool، بیش از شش کیلومتر طول دارد و اسب‌های آبی، تمساح‌ها، پرندگان آبزی و گله‌های فیل مرتب در اطرافش دیده می‌شوند. پارک حدود ۲۱۹۶ کیلومتر مربع مساحت دارد و شیر، پلنگ، بوفالو، فیل و سگ وحشی آفریقایی از مهم‌ترین حیوانات آن هستند.

چیزی که مانا پولز را از تقریباً همه مقصدهای این مقاله متفاوت می‌کند، آزادی بیشتری است که برای پیاده‌روی وجود دارد. برنامه مدیریت رسمی پارک تأیید می‌کند که پیاده‌روی بدون همراه در مانا پولز همچنان مجاز است و بازدیدکننده الزام عمومی برای همراه داشتن راهنما یا مأمور پارک ندارد؛ امتیازی که در بیشتر مناطق حفاظت‌شده آفریقا وجود ندارد. با این حال، مجاز بودن به معنی کم‌خطر بودن نیست. حضور فیل، بوفالو، شیر و سایر حیوانات بزرگ باعث می‌شود برای گردشگری که تجربه جدی حیات‌وحش ندارد، استفاده از راهنمای حرفه‌ای انتخاب منطقی‌تری باشد.

دسترسی زمینی به منطقه هم به اندازه یک پارک شهری ساده نیست. ZimParks استفاده از خودروی ارتفاع‌دار را توصیه می‌کند و ورود به دره زامبزی نیازمند دریافت مجوز در Marongora یا دفتر Chirundu است. همین دورافتادگی بخشی از دلیل متفاوت بودن تجربه مانا پولز است.

جنگل بیوندی اوگاندا

تجربه بیوندی (Bwindi Impenetrable National Park) از نظر دقیق یک walking safari کلاسیک نیست؛ اینجا برای گوریلا ترکینگ وارد جنگل می‌شوید. مسیر با همراهی راهنماها و ردیاب‌های Uganda Wildlife Authority انجام می‌شود و بسته به محل حضور گوریل‌ها ممکن است بین دو تا هفت ساعت طول بکشد. پس از پیدا کردن یک خانواده گوریل عادت‌کرده به حضور انسان، زمان استاندارد مشاهده آن‌ها یک ساعت است.

بیوندی چهار بخش اصلی برای ترکینگ دارد: Buhoma، Ruhija، Rushaga و Nkuringo. UWA این پارک را زیستگاه تقریباً نیمی از گوریل‌های کوهستانی جهان معرفی می‌کند. آخرین برآورد قطعی منتشرشده برای خود بیوندی ۴۵۹ گوریل در سرشماری ۲۰۱۸ است؛ سرشماری جدید در سال ۲۰۲۶ انجام شده اما در گزارش رسمی امسال، داده‌های ژنتیکی آن هنوز در مرحله تحلیل بوده‌اند.

هزینه این تجربه هم با سافاری‌های معمولی فرق دارد، چون باید مجوز مخصوص گوریلا ترکینگ تهیه کنید. نرخ استاندارد گردشگر خارجی در ساختار فعلی ۸۰۰ دلار است، اما UWA در سال ۲۰۲۶ برای ماه‌های آوریل، مه و نوامبر نرخ فصل خلوت ۶۰۰ دلار تعیین کرده است. از اول ژانویه ۲۰۲۷ نرخ استاندارد ۸۰۰ دلار باقی می‌ماند.

بهترین سافاری‌های آبی

پارک ملی چوبه بوتسوانا

پارک ملی چوبه (Chobe National Park) در شمال بوتسوانا قرار دارد و حدود ۱۱۷۰۰ کیلومتر مربع وسعت دارد. رود چوبه مرز شمالی پارک را تشکیل می‌دهد و بخش Riverfront یکی از شناخته‌شده‌ترین مناطق برای دیدن فیل‌ها و بوفالوهایی است که در فصل خشک برای نوشیدن آب به ساحل می‌آیند. سازمان گردشگری بوتسوانا می‌گوید در بعضی گیم‌درایوهای عصرگاهی فصل خشک، امکان دیدن صدها فیل در یک محدوده وجود دارد.

تفاوت مهم چوبه این است که می‌توان همان منطقه را از دو زاویه کاملاً متفاوت دید. صبح با خودرو وارد خشکی شوید و عصر با قایق روی رودخانه حرکت کنید. از سطح آب، فیل‌هایی که وارد رود می‌شوند، اسب‌های آبی، تمساح‌ها و پرندگان ساحلی بیشتر در مرکز تجربه قرار می‌گیرند. برای همین اگر هدف مقاله نشان دادن معنای واقعی «سافاری آبی» باشد، چوبه نمونه بسیار روشنی است.

شهر Kasane دروازه اصلی پارک است و فاصله کمی با Riverfront دارد؛ بنابراین برخلاف بعضی سافاری‌های بسیار دورافتاده، ترکیب اقامت در شهر و تور نیم‌روزه قایق یا گیم‌درایو نسبتاً ساده است.

دلتا اوکاوانگو بوتسوانا

دلتا اوکاوانگو (Okavango Delta) با پارک‌های ملی معمول فرق دارد. اینجا یک تالاب داخلی بسیار وسیع در دل حوضه کالاهاری قرار گرفته که اندازه آن با شرایط آب از حدود ۱۵ هزار تا ۲۲ هزار کیلومتر مربع تغییر می‌کند. کانال‌های باریک، تالاب‌ها، جزیره‌ها و دشت‌های سیلابی باعث شده‌اند بخشی از سافاری نه با خودرو، بلکه از داخل آب انجام شود.

شناخته‌شده‌ترین تجربه اوکاوانگو حرکت با موکورو (Mokoro) است؛ قایق باریکی که راهنما در انتهای آن می‌ایستد و با یک چوب بلند قایق را در آب کم‌عمق جلو می‌برد. این روش بسیار آرام‌تر از قایق موتوری است و هنگام حرکت میان نیزارها و نیلوفرهای آبی، پرندگان، اسب‌های آبی و حیوانات حاشیه کانال‌ها را بدون صدای موتور می‌بینید. امروزه بسیاری از موکوروها به‌جای تنه درخت از فایبرگلاس ساخته می‌شوند تا فشار کمتری به درختان منطقه وارد شود.

براساس اطلاعات Botswana Tourism، در منطقه اوکاوانگو ۱۲۲ گونه پستاندار، ۴۴۴ گونه پرنده، ۷۱ گونه ماهی و ۶۴ گونه خزنده ثبت شده است. با این حال محل تجمع حیوانات ثابت نیست و سطح آب و دسترسی مسیرها در طول سال تغییر می‌کند؛ به همین دلیل انتخاب کمپ و منطقه اقامت به اندازه انتخاب ماه سفر اهمیت دارد.

پارک ملی لوئر زامبزی زامبیا

پارک ملی لوئر زامبزی (Lower Zambezi National Park) در سمت زامبیایی رود زامبزی قرار دارد و در ساحل مقابل آن مانا پولز زیمبابوه دیده می‌شود. بخش زیادی از حیات‌وحش پارک در کف دره و نزدیک رود متمرکز است؛ بنابراین آب فقط بخشی از منظره نیست و مسیر اصلی مشاهده حیوانات را هم شکل می‌دهد. فیل، بوفالو، اسب آبی، واترباک و تعداد زیادی پرنده در حاشیه رود دیده می‌شوند.

تجربه متفاوت اینجا سافاری با کانو است. به‌جای حرکت با قایق بزرگ، همراه راهنمای رودخانه وارد کانال‌های آرام‌تر زامبزی می‌شوید. همین ارتفاع پایین روی آب باعث می‌شود تجربه دیدن فیل در ساحل یا اسب‌های آبی داخل رود کاملاً با مشاهده آن‌ها از خودروی سافاری فرق داشته باشد. Zambia Tourism هم کانو را یکی از تجربه‌های اصلی این منطقه معرفی می‌کند.

پارک حدود ۴۰۹۲ کیلومتر مربع وسعت دارد، اما بخش عمده مسیرهای گردشگری در امتداد رودخانه و دشت‌های پایین‌تر قرار گرفته‌اند. در کنار کانو، گیم‌درایو، پیاده‌روی و کروز با قایق هم انجام می‌شود؛ بنابراین لازم نیست کل سفر فقط روی آب باشد.

تجربه‌های حیات‌وحش که سافاری نیستند

برای دیدن حیوانات در محیط زندگی‌شان همیشه لازم نیست سراغ سافاری بروید. بعضی از تجربه‌های حیات‌وحش شکل کاملاً متفاوتی دارند؛ جایی ممکن است میان گوزن‌هایی قدم بزنید که آزادانه در شهر و پارک رفت‌وآمد می‌کنند، جای دیگر بخشی از تجربه زیر آب و میان جانوران دریایی شکل بگیرد و در مقصدی دیگر باید منتظر بمانید تا پنگوئن‌ها هنگام غروب از دریا به ساحل برگردند. این تجربه‌ها در تعریف دقیق سافاری قرار نمی‌گیرند، اما از نظر نزدیکی به حیات‌وحش می‌توانند به همان اندازه به‌یادماندنی باشند.

پارک نارا ژاپن و گوزن‌های آزاد

پارک نارا سافاری نیست و بهتر است آن را سافاری هم ننامیم. اینجا خبری از خودروهای مخصوص، راهنمای ردیابی حیوانات یا جست‌وجو در یک منطقه دورافتاده نیست. چیزی که نارا را متفاوت می‌کند، حضور حدود ۱۴۰۰ گوزن است که آزادانه در پارک، مسیرهای پیاده‌روی و اطراف معابد رفت‌وآمد می‌کنند. در طول بازدید ممکن است چند گوزن را کنار ورودی معبد ببینید، گروهی دیگر وسط فضای سبز ایستاده باشند و بعضی هم خودشان به گردشگران نزدیک شوند.

در اطراف پارک نوعی خوراک مخصوص گوزن به نام شیکا سنبی (Shika Senbei) فروخته می‌شود که می‌توان آن را به حیوانات داد. گوزن‌های نارا به حضور انسان عادت کرده‌اند، اما همچنان حیوانات وحشی محسوب می‌شوند و رفتارشان همیشه قابل پیش‌بینی نیست. ممکن است برای گرفتن خوراک به لباس یا کیف نزدیک شوند و در بعضی فصل‌ها، به‌ویژه هنگام جفت‌گیری، فاصله گرفتن از آن‌ها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

تجربه نارا بیشتر از آنکه شبیه تماشای حیوانات از فاصله دور باشد، بخشی از قدم زدن در شهر و فضای تاریخی آن است. همین قرار گرفتن گوزن‌ها میان معابد، درختان و مسیرهای روزمره باعث شده این پارک یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های حیات‌وحش در ژاپن باشد. در برنامه تور ژاپن جویاتور، بازدید از این پارک برنامه‌ریزی شده است.

جزایر گالاپاگوس اکوادور

گالاپاگوس فقط یک مقصد برای تماشای حیوانات روی خشکی نیست. بخش مهمی از تجربه در آب اتفاق می‌افتد و همین ترکیب خشکی و دریا آن را از بیشتر مقصدهای حیات‌وحش جدا می‌کند. در جزایر مختلف می‌توان لاک‌پشت‌های غول‌پیکر، ایگواناهای دریایی، شیرهای دریایی و پرندگان بومی را دید و در بعضی مسیرهای دریایی هم امکان مشاهده لاک‌پشت‌های دریایی، سفره‌ماهی‌ها و گونه‌های مختلف کوسه وجود دارد.

نوع بازدید به منطقه بستگی دارد. در بعضی جزایر مسیرهای مشخص پیاده‌روی وجود دارد و در بخش‌های دیگر، اسنورکلینگ، کایاک یا قایق‌سواری بخش اصلی برنامه است. به همین دلیل ممکن است در یک روز صبح میان لاک‌پشت‌های غول‌پیکر قدم بزنید و بعدازظهر در آب، شیرهای دریایی را از فاصله نزدیک ببینید.

بسیاری از گونه‌های گالاپاگوس فقط در همین مجمع‌الجزایر یا محدوده‌های بسیار کوچکی از آن زندگی می‌کنند. همین موضوع باعث شده قوانین حفاظت از حیات‌وحش در این منطقه جدی باشد. نزدیک بودن بعضی حیوانات به مسیر بازدید به این معنی نیست که می‌توان به آن‌ها دست زد، غذا داد یا مسیر حرکتشان را تغییر داد.

جزیره فیلیپ استرالیا و پنگوئن‌ها

در جزیره فیلیپ، مهم‌ترین تجربه حیات‌وحش هنگام غروب شروع می‌شود. پنگوئن‌های کوچک پس از گذراندن روز در دریا به ساحل برمی‌گردند و از روی شن به سمت لانه‌هایشان حرکت می‌کنند. بازدیدکنندگان این مسیر را از سکوها و گذرگاه‌های مشخص تماشا می‌کنند تا رفت‌وآمد طبیعی پرندگان مختل نشود.

تعداد پنگوئن‌هایی که هر شب به ساحل بازمی‌گردند ثابت نیست و با فصل، شرایط دریا و چرخه زندگی آن‌ها تغییر می‌کند. به همین دلیل تجربه هر شب می‌تواند با شب قبل متفاوت باشد. زمان شروع برنامه هم به غروب خورشید بستگی دارد و بهتر است بازدیدکنندگان کمی زودتر در محل حاضر شوند.

این تجربه با سافاری تفاوت روشنی دارد؛ شما برای پیدا کردن حیوانات وارد زیستگاه نمی‌شوید، بلکه در نقطه‌ای مشخص منتظر می‌مانید تا پنگوئن‌ها مسیر طبیعی روزانه خود را طی کنند. همین سادگی، همراه با دیدن گروه‌های پنگوئن که یکی پس از دیگری از دریا بیرون می‌آیند، جزیره فیلیپ را به یکی از شناخته‌شده‌ترین تجربه‌های حیات‌وحش استرالیا تبدیل کرده است. اگر با تور استرالیا یا بوتیک تور استرالیا سفر می‌کنید، می‌توانید بازدید از این جزیره را هم با کارشناسان جویاتور هماهنگ کنید.

بهترین سافاری دنیا کدام است؟

سافاری فقط به دیدن شیر و فیل در دشت‌های آفریقا خلاصه نمی‌شود؛ هر مقصد تجربه متفاوتی از حیات‌وحش دارد. ممکن است در سرنگتی شاهد مهاجرت گنوها باشید، در رانتامبور به جست‌وجوی ببر بنگال بروید، در جنگل بیوندی گوریل‌های کوهستانی را ببینید یا در اوکاوانگو میان آبراه‌ها با موکورو حرکت کنید. حتی بیرون از آفریقا، گوزن‌های آزاد نارا، جانوران منحصربه‌فرد گالاپاگوس و پنگوئن‌های کوچک جزیره فیلیپ نشان می‌دهند که تماشای حیات‌وحش چقدر می‌تواند شکل‌های متفاوتی داشته باشد.

برای انتخاب بهترین مقصد، بیشتر از هر چیز باید بدانید کدام حیوان را می‌خواهید ببینید و در چه فصلی سفر می‌کنید. زمان مهاجرت، زایش، جفت‌گیری، فصل خشک یا سیلاب می‌تواند تجربه شما را کاملاً تغییر دهد. در کنار این‌ها، رعایت فاصله با حیوانات، پیروی از قوانین مناطق حفاظت‌شده و انتخاب تورهای مسئولانه کمک می‌کند این تجربه هم برای مسافر لذت‌بخش باشد و هم کمترین آسیب را به حیات‌وحش و زیستگاه آن وارد کند.