لیست جاذبه‌های گردشگری ویتنام (معرفی+ عکس)

ویتنام را اگر روی نقشه ببینید، اولین چیزی که جلب توجه می‌کند شکل باریک و کشیده آن است؛ کشوری شبیه حرف S که از شمال تا جنوب حدود ۱۶۵۰ کیلومتر امتداد دارد. سرزمین اصلی ویتنام تقریباً بین عرض‌های جغرافیایی ۸°۲۷′ تا ۲۳°۲۳′ شمالی و طول‌های ۱۰۲°۰۸′ تا ۱۰۹°۳۰′ شرقی قرار گرفته و همین کشیدگی زیاد باعث شده طبیعت و حال‌وهوای نقاط مختلف آن حسابی با هم فرق داشته باشد. از کوه‌ها و شالیزارهای پلکانی شمال گرفته تا غارهای عظیم، شهرهای تاریخی، سواحل گرمسیری و دلتای مکونگ در جنوب، تقریباً در هر گوشه ویتنام چیزی برای دیدن پیدا می‌شود.

اما همین تنوع یک مشکل هم دارد: وقتی برای اولین بار اسم جاهای دیدنی ویتنام را جست‌وجو می‌کنید، خیلی زود با ده‌ها اسم مثل هانوی، هالونگ، نین بین، ساپا، هوی آن، دانانگ، هوشی مین و فوکوک روبه‌رو می‌شوید و اگر جغرافیای ویتنام را نشناسید، ممکن است تشخیص اینکه هرکدام کجاست و چه چیزی برای دیدن دارد کمی گیج‌کننده شود.

برای همین در این راهنما قرار نیست جاذبه‌های ویتنام را بی‌هیچ ترتیب مشخصی پشت سر هم ردیف کنیم. می‌خواهیم ویتنام را از شمال تا جنوب روی نقشه پایین بیاییم؛ از مناطق کوهستانی و شهرهای شمالی شروع کنیم، بعد به مرکز کشور برسیم و در نهایت سراغ دیدنی‌های جنوب و جزایر ویتنام برویم. در هر بخش هم روی نقشه به شما نشان می‌دهیم دقیقاً کجای ویتنام هستیم و بعد مهم‌ترین شهرها، مناطق و جاذبه‌های همان حوالی را با هم می‌بینیم.

اگر قصد سفر به ویتنام را دارید، این مدل معرفی کمک می‌کند تصویر خیلی بهتری از کشور پیدا کنید، بفهمید کدام بخش‌ها بیشتر با سلیقه شما جورند و راحت‌تر تصمیم بگیرید در سفرتان چه جاهایی را ببینید. اگر هم فعلاً خبری از سفر نیست، باز هم همراه شدن با ما ضرری ندارد، می‌توانید با تصاویر جاذبه‌های این کشور سرگرم شوید.

نقشه جاهای دیدنی ویتنام

برای اینکه بین اسم شهرها و جاذبه‌های مختلف ویتنام گم نشوید، بهتر است اول یک نگاه کلی به نقشه کشور بیندازیم. ویتنام را از نظر گردشگری می‌توان به سه بخش اصلی شمال، مرکز و جنوب تقسیم کرد و هر بخش حال‌وهوای خاص خودش را دارد.

در شمال، هانوی، خلیج هالونگ، نین بین، ساپا و ها جیانگ قرار گرفته‌اند؛ منطقه‌ای که بیشتر با کوهستان، شالیزارهای پلکانی و مناظر سرسبز شناخته می‌شود. در مرکز به شهرهایی مثل هوئه، دانانگ و هوی آن می‌رسیم که ترکیبی از آثار تاریخی، سواحل و بافت شهری قدیمی هستند. جنوب ویتنام هم با هوشی مین، دلتای مکونگ، دالات و جزیره فوکوک شناخته می‌شود.

ما هم در ادامه دقیقاً همین مسیر را روی نقشه دنبال می‌کنیم؛ از شمال شروع می‌کنیم و کم‌کم به مرکز و جنوب ویتنام می‌رسیم.

جاهای دیدنی شمال ویتنام

سفرمان را از شمال ویتنام شروع می‌کنیم؛ منطقه‌ای که بخش زیادی از معروف‌ترین مناظر طبیعی و جاذبه‌های گردشگری این کشور را در خود جای داده است. در شمال ویتنام، هم می‌توانید شلوغی و حال‌وهوای شهری هانوی را تجربه کنید و هم سراغ طبیعت بروید؛ از صخره‌های آهکی خلیج هالونگ و شالیزارهای پلکانی ساپا گرفته تا کوه‌ها و جاده‌های تماشایی ها جیانگ. همین تنوع باعث شده شمال ویتنام برای کسانی که دوست دارند در یک سفر هم فرهنگ و تاریخ ببینند و هم طبیعت، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های کشور باشد.

در ادامه، جاهای دیدنی شمال ویتنام را از روی نقشه یکی‌یکی جلو می‌رویم و از مهم‌ترین شهرها و مناطق این بخش شروع می‌کنیم. اگر نیاز به اظلاعات تکمیلی دارید مقاله راهنمای سفر به ویتنام را بخوانید.

هانوی؛ پایتخت پرجنب‌وجوش ویتنام

اولین ایستگاه ما در شمال ویتنام، هانوی است؛ پایتخت کشور و شهری که برای آشنا شدن با تاریخ، فرهنگ و زندگی روزمره ویتنام جای خیلی خوبی است. هانوی ترکیب جالبی از خیابان‌های شلوغ، خانه‌های قدیمی، دریاچه‌ها، معابد و ساختمان‌هایی دارد که ردپای دوره‌های مختلف تاریخی را می‌شود در آن‌ها دید.

بخش زیادی از جذابیت شهر در محله قدیمی هانوی جمع شده؛ جایی که می‌توانید بین کوچه‌های باریک قدم بزنید، غذاهای خیابانی امتحان کنید و فضای واقعی شهر را از نزدیک ببینید. دریاچه هوان کیم، معبد ادبیات، مجموعه هوشی مین و زندان هوا لو هم از مهم‌ترین جاهای دیدنی هانوی هستند.

اگر اولین بار است به ویتنام سفر می‌کنید، هانوی یکی از آن شهرهایی است که خیلی خوب شما را با حال‌وهوای این کشور آشنا می‌کند.

جاهای دیدنی هانوی

هانوی یکی از بهترین نقاط برای شروع آشنایی با شمال ویتنام است؛ شهری که جاذبه‌های تاریخی، مذهبی و شهری مهمی را در فاصله نسبتاً کمی از یکدیگر جمع کرده است. بخش زیادی از دیدنی‌های اصلی شهر در اطراف محله قدیمی، دریاچه هوان کیم و منطقه Ba Dinh قرار دارند و برای دیدن مهم‌ترین آن‌ها معمولاً لازم نیست از مرکز هانوی خیلی دور شوید.

محله قدیمی هانوی

اگر بخواهید حال‌وهوای واقعی هانوی را لمس کنید، محله قدیمی یا Hanoi Old Quarter احتمالاً بهترین نقطه برای شروع است. این منطقه در شمال دریاچه هوان کیم قرار دارد و با شبکه‌ای از خیابان‌های قدیمی شناخته می‌شود که بسیاری از آن‌ها در گذشته محل فعالیت صنف یا حرفه خاصی بوده‌اند. هنوز هم هنگام قدم زدن در این محله می‌توانید مغازه‌های کوچک، غذاهای خیابانی، کافه‌ها و ساختمان‌های قدیمی را در کنار شلوغی همیشگی موتورهای هانوی ببینید.

برای دیدن محله قدیمی نیازی به خرید بلیت ندارید و بهترین راه کشف آن هم پیاده‌روی است. خیابان Ta Hien به‌خصوص عصرها و شب‌ها یکی از شلوغ‌ترین نقاط این محدوده برای غذا و فضای شبانه است.

دریاچه هوان کیم و معبد نگوک سون

دریاچه هوان کیم (Hoan Kiem Lake) درست در قلب هانوی قرار گرفته و یکی از شناخته‌شده‌ترین نقاط شهر است. دور دریاچه مسیر مناسبی برای پیاده‌روی وجود دارد و صبح زود می‌توانید مردم محلی را در حال ورزش و تای‌چی ببینید. بازدید از خود دریاچه رایگان است و محدودیت ساعت مشخصی ندارد.

در بخش شمالی دریاچه، معبد نگوک سون (Ngoc Son Temple) روی جزیره‌ای کوچک قرار دارد که با پل قرمز معروف The Huc به ساحل متصل می‌شود. این معبد از جمله بناهای تاریخی مهم اطراف دریاچه است و یکی از بهترین نقاط برای دیدن معماری سنتی در مرکز هانوی محسوب می‌شود. اگر زمان محدودی دارید، می‌توانید بازدید از دریاچه، معبد و محله قدیمی را پشت سر هم انجام دهید.

معبد ادبیات

معبد ادبیات یا Temple of Literature یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی هانوی است. این مجموعه در سال ۱۰۷۰ ساخته شد و در سال ۱۰۷۶، آکادمی Quốc Tử Giám در آن شکل گرفت که از آن به‌عنوان نخستین دانشگاه ویتنام یاد می‌شود. مجموعه از چند حیاط، باغ، دروازه و بناهای سنتی تشکیل شده و کتیبه‌های سنگی مربوط به دانشمندان و فارغ‌التحصیلان قدیمی هم در آن دیده می‌شود.

معبد ادبیات حدود دو کیلومتر با دریاچه هوان کیم فاصله دارد و آدرس رسمی آن ۵۸ خیابان Quốc Tử Giám است. اگر به تاریخ، معماری یا فرهنگ ویتنام علاقه دارید، این جاذبه را در هانوی از دست ندهید.

مجموعه هوشی مین

در منطقه Ba Dinh هانوی می‌توانید چند جاذبه مهم مرتبط با تاریخ معاصر ویتنام را در یک محدوده ببینید. مهم‌ترین بخش این مجموعه، مقبره هوشی مین (Ho Chi Minh Mausoleum) است؛ بنایی که بین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ ساخته شد و پیکر هوشی مین در آن نگهداری می‌شود.

در اطراف مقبره، بخش‌های دیگری مثل موزه هوشی مین، خانه چوبی هوشی مین و پاگودای تک‌ستون هم قرار دارند. به همین دلیل بهتر است این منطقه را یک مجموعه ببینید و برای هر کدام مسیر جداگانه‌ای در نظر نگیرید.

اگر به تاریخ ویتنام علاقه دارید، این بخش از هانوی ارزش وقت گذاشتن دارد؛ چون در یک بازدید کوتاه می‌توانید هم با یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های تاریخ معاصر کشور آشنا شوید و هم چند نمونه از معماری مذهبی و سنتی شهر را ببینید.

 ساعت بازدید بخش‌های مختلف این مجموعه یکسان نیست و بعضی قسمت‌ها در روزهای خاصی تعطیل هستند. قبل از رفتن بهتر است برنامه همان روز را بررسی کنید تا با در بسته روبه‌رو نشوید.

زندان هوا لو

زندان هوا لو (Hoa Lo Prison) یکی از متفاوت‌ترین جاذبه‌های هانوی است؛ به‌خصوص اگر به تاریخ معاصر ویتنام علاقه دارید. این مجموعه در دوران استعمار فرانسه ساخته شد و بخش‌های باقی‌مانده آن امروز به موزه‌ای درباره زندانیان سیاسی و دوره‌های مختلف تاریخ زندان تبدیل شده است.

برخلاف بسیاری از جاذبه‌هایی که اطلاعات ساعت کاری آن‌ها در سایت‌های مختلف متفاوت است، وب‌سایت رسمی هوا لو در حال حاضر ساعت بازدید را هر روز از ۸ صبح تا ۵ عصر اعلام کرده و هزینه بلیت عادی نیز ۵۰ هزار دانگ است. آدرس آن هم شماره ۱ خیابان Hoa Lo است؛ تقریباً ۱٫۱ کیلومتر با دریاچه هوان کیم فاصله دارد، بنابراین به‌راحتی می‌توانید آن را همراه با دیدنی‌های مرکز شهر ببینید.

معبد نگوک سون

معبد نگوک سون (Ngoc Son Temple) روی جزیره‌ای کوچک در بخش شمالی دریاچه هوان کیم قرار دارد و برای رسیدن به آن باید از پل قرمز و معروف The Huc عبور کنید. همین موقعیت باعث شده بازدید از معبد به‌راحتی با گشت‌وگذار دور دریاچه و محله قدیمی هانوی ترکیب شود.

این معبد به Van Xuong، نماد دانش و ادبیات، و Tran Hung Dao، یکی از فرماندهان مشهور تاریخ ویتنام، اختصاص دارد. مجموعه در قرن نوزدهم مرمت شد و معماری سنتی، حیاط‌های کوچک و موقعیت آن در میان درختان و آب، فضای آرامی نسبت به خیابان‌های شلوغ اطراف ایجاد کرده است. اگر اطراف هوان کیم هستید، ارزش دارد زمانی کوتاه را هم برای دیدن داخل معبد کنار بگذارید.

پاگودای تک‌ستون

پاگودای تک‌ستون (One Pillar Pagoda) شاید کوچک باشد، اما یکی از شناخته‌شده‌ترین بناهای مذهبی هانوی است. بنای اولیه آن در سال ۱۰۴۹ و در دوره سلسله لی ساخته شد و طراحی آن به شکلی است که ساختمان چوبی معبد روی یک ستون سنگی در میان حوض قرار گرفته است.

فرم معماری پاگودا تداعی‌کننده گل نیلوفر آبی است؛ گلی که در آیین بودایی نماد پاکی محسوب می‌شود. همین طراحی متفاوت باعث شده این بنا با وجود اندازه کوچک، یکی از نمادهای معماری هانوی باشد. پاگودای تک‌ستون در نزدیکی مقبره و موزه هوشی مین قرار دارد، بنابراین لازم نیست برای دیدنش مسیر جداگانه‌ای طی کنید و می‌توانید آن را همراه با مجموعه Ba Dinh ببینید.

جاهای دیدنی نین بین

حالا از هانوی کمی به سمت جنوب حرکت می‌کنیم و به نین بین (Ninh Binh) می‌رسیم؛ منطقه‌ای که به خاطر کوه‌های آهکی، رودخانه‌ها، شالیزارها و غارهایش یکی از تماشایی‌ترین نقاط شمال ویتنام است. نین بین حدود ۹۰ کیلومتر در جنوب‌شرقی هانوی قرار دارد و بخش مهمی از جاذبه‌های آن در محدوده مجموعه چشم‌انداز ترانگ آن قرار گرفته‌اند؛ منطقه‌ای که یونسکو آن را به‌عنوان میراث جهانی طبیعی و فرهنگی ثبت کرده است.

مجموعه چشم‌انداز ترانگ آن

Trang An Landscape Complex احتمالاً مهم‌ترین جاذبه نین بین است. بخش جذاب بازدید، قایق‌سواری میان کوه‌های آهکی، دره‌های پرآب و غارهایی است که بعضی از آن‌ها فقط از مسیر آب قابل دسترسی‌اند. ترانگ آن فقط منظره طبیعی ندارد؛ آثار باستان‌شناسی کشف‌شده در غارهای این منطقه نشان می‌دهند که انسان بیش از ۳۰ هزار سال در این محدوده حضور داشته است.

یونسکو ترانگ آن را در سال ۲۰۱۴ به‌عنوان میراث جهانی مختلط ــ یعنی هم طبیعی و هم فرهنگی ــ ثبت کرد. اگر قرار باشد در نین بین فقط یک جاذبه را ببینید، ترانگ آن یکی از بهترین انتخاب‌هاست.

تام کوک

Tam Coc یکی دیگر از معروف‌ترین نقاط نین بین است و تجربه اصلی آن هم قایق‌سواری روی رودخانه Ngo Dong است. مسیر از میان شالیزارها و کوه‌های آهکی عبور می‌کند و وارد سه غار Ca، Hai و Ba می‌شود؛ در واقع نام Tam Coc هم به معنی «سه غار» است.

قایق‌ها از اسکله Van Lam حرکت می‌کنند و رفت‌وبرگشت مسیر معمولاً حدود دو ساعت طول می‌کشد. اگر بین تام کوک و ترانگ آن مردد هستید، سایت رسمی گردشگری ویتنام تام کوک را گزینه‌ای کوتاه‌تر و اقتصادی‌تر معرفی می‌کند. منظره این منطقه در زمان طلایی شدن شالیزارها جذابیت بیشتری هم پیدا می‌کند.

غار و چشم‌انداز هانگ موا

اسم Mua Cave یا Hang Mua ممکن است شما را به این فکر بیندازد که قرار است یک غار بزرگ ببینید، اما دلیل اصلی آمدن گردشگران به اینجا منظره‌ای است که از بالای کوه دیده می‌شود. برای رسیدن به نقطه دید باید حدود ۵۰۰ پله را بالا بروید؛ بنابراین بهتر است کفش مناسب داشته باشید و در ساعات خنک‌تر روز سراغش بروید.

بالای مسیر چشم‌انداز وسیعی از دره تام کوک، رودخانه، شالیزارها و کوه‌های آهکی اطراف دیده می‌شود. اگر عکس‌های معروف نین بین را دیده باشید که رودخانه‌ای پیچ‌درپیچ را از بالای کوه نشان می‌دهند، احتمال زیادی دارد که از همین منطقه گرفته شده باشند.

جاذبه‌های تاریخی و مذهبی نین بین

نین بین فقط به رودخانه‌ها و کوه‌های آهکی محدود نمی‌شود. اگر کمی از طبیعت فاصله بگیرید، چند جاذبه تاریخی و مذهبی مهم هم پیدا می‌کنید که بخش دیگری از گذشته و فرهنگ این منطقه را نشان می‌دهند:

• پایتخت باستانی هوا لو (Hoa Lu Ancient Capital):
  هوا لو در قرن‌های دهم و یازدهم میلادی پایتخت ویتنام بود و موقعیت آن میان کوه‌های آهکی، نقش مهمی در دفاع از شهر داشت. امروزه از این پایتخت قدیمی، مجموعه‌ای از معابد و بناهای تاریخی باقی مانده که بخشی از مجموعه میراث جهانی ترانگ آن محسوب می‌شود.

• پاگودای بیچ دونگ (Bich Dong Pagoda):
  این مجموعه معابد در نزدیکی تام کوک و روی دامنه کوه ساخته شده و ترکیبی از معماری مذهبی و طبیعت اطراف را به نمایش می‌گذارد. مسیر رسیدن به بخش‌های بالاتر پاگودا کوتاه است، اما منظره اطراف ارزش بالا رفتن را دارد.

• مجموعه معابد بای دین (Bai Dinh Pagoda):
  بای دین یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های بودایی ویتنام است و ترکیبی از بخش‌های قدیمی و ساختمان‌های جدیدتر را شامل می‌شود. اینجا بیشتر برای کسانی جذاب است که به معابد، مجسمه‌های بودا و معماری مذهبی علاقه دارند.

اگر زمانتان در نین بین محدود است، اولویت را به ترانگ آن، تام کوک و هانگ موا بدهید؛ اما اضافه کردن هوا لو یا بای دین می‌تواند بخش تاریخی و فرهنگی سفر را کامل‌تر کند.

جاهای دیدنی خلیج هالونگ

خلیج هالونگ (Ha Long Bay) یکی از معروف‌ترین مناظر طبیعی ویتنام است؛ منطقه‌ای در شمال‌شرق کشور که به خاطر هزاران جزیره و صخره آهکی سر از آب بیرون آورده شناخته می‌شود. محدوده میراث جهانی امروز با نام Ha Long Bay – Cat Ba Archipelago ثبت شده و ۱۱۳۳ جزیره و جزیره‌چه را در بر می‌گیرد. یونسکو این منطقه را یکی از شاخص‌ترین نمونه‌های کارست دریایی در جهان می‌داند.

غار سونگ سوت

Sung Sot Cave یا «غار شگفتی» معروف‌ترین غار هالونگ است. فضای داخلی آن حدود ۱۰ هزار مترمربع وسعت دارد و از چند تالار بزرگ با استالاکتیت‌ها و استالاگمیت‌های متنوع تشکیل شده است. برای رسیدن به ورودی غار باید بخشی از مسیر را از پله‌ها و شیب بالا بروید، بنابراین کفش مناسب همراه داشته باشید.

غار مِه کونگ

Me Cung Cave از قدیمی‌ترین غارهای شناخته‌شده خلیج هالونگ است و ورودی نسبتاً باریکی دارد. داخل آن مجموعه‌ای از تالارها، گذرگاه‌ها و سازندهای آهکی دیده می‌شود و شواهد باستان‌شناسی در اطراف ورودی غار به حضور انسان در هزاران سال قبل اشاره دارد.

غار تین کونگ

Thien Cung Cave به خاطر فرم‌های عجیب سنگی و تالارهای وسیعش یکی از دیدنی‌ترین غارهای هالونگ به حساب می‌آید. داخل غار نورپردازی شده و در بخش‌های مختلف می‌توانید سازندهای آهکی با شکل‌های متفاوت ببینید. در خروجی غار هم منظره خوبی از خلیج پیش رویتان قرار می‌گیرد.

جزیره کت با

Cat Ba Island بزرگ‌ترین جزیره مجمع‌الجزایر کت با است و بخش زیادی از آن را جنگل و پارک ملی پوشانده است. مسیرهای پیاده‌روی، غارها و سواحل این جزیره باعث شده کت با برای کسانی که فقط نمی‌خواهند هالونگ را از روی عرشه کشتی ببینند، گزینه جذابی باشد. بخشی از همین مجمع‌الجزایر در سال ۲۰۲۳ به محدوده میراث جهانی هالونگ اضافه شد.

جزیره هون گا چوی

Hon Ga Choi که با نام Fighting Cock Islet هم شناخته می‌شود، یکی از نمادهای معروف خلیج هالونگ است. این جاذبه از دو صخره آهکی بلند تشکیل شده که روبه‌روی هم قرار گرفته‌اند و از دور شبیه دو خروس دیده می‌شوند. ارتفاع این سازندها بیش از ۱۲ متر است و معمولاً در مسیر بسیاری از کروزهای هالونگ دیده می‌شوند.

جاهای دیدنی ساپا

حالا روی نقشه به سمت کوهستان‌های شمال‌غربی ویتنام می‌رویم و به ساپا (Sa Pa) می‌رسیم؛ شهری در ارتفاع بیش از ۱۵۰۰ متر که بیشتر با کوه‌های مه‌آلود، دره‌های عمیق و شالیزارهای پلکانی اطرافش شناخته می‌شود. جذابیت اصلی ساپا هم بیرون از بافت شهری و در طبیعت و روستاهای اطراف آن است.

قله فانسیپان

Fansipan با ارتفاع ۳۱۴۳ متر، بلندترین قله ویتنام و یکی از نمادهای طبیعی منطقه ساپاست. به همین دلیل از آن با لقب «بام هندوچین» هم یاد می‌شود. برای رسیدن به بالای کوه لازم نیست حتماً کوهنورد حرفه‌ای باشید؛ یک مسیر تله‌کابین حدود ۶ کیلومتری وجود دارد که مسافران را در حدود ۱۵ دقیقه به ارتفاعات نزدیک قله می‌رساند.

در بالای کوه علاوه بر چشم‌انداز کوهستان‌ها و ابرها، مجموعه‌ای از پاگوداها و بناهای مذهبی هم قرار دارد. فقط حواستان باشد آب‌وهوای قله می‌تواند با مرکز ساپا کاملاً متفاوت باشد و مه زیاد گاهی دید منظره را محدود می‌کند.

دره موونگ هوا

Muong Hoa Valley یکی از آن جاهایی است که تصویر معروف شالیزارهای پلکانی ساپا را در دنیای واقعی جلوی چشمتان می‌آورد. دره در میان کوه‌ها کشیده شده و روستاها، مزارع برنج و مسیرهای پیاده‌روی متعددی در اطراف آن قرار دارند.

بخش بزرگی از تجربه ساپا به پیاده‌روی در همین دره‌ها و عبور از کنار شالیزارها و روستاهای محلی برمی‌گردد. اگر به عکاسی یا طبیعت‌گردی علاقه دارید، موونگ هوا یکی از مهم‌ترین جاهایی است که باید در فهرستتان باشد. رنگ شالیزارها هم در طول سال تغییر می‌کند و سایت رسمی گردشگری ویتنام، سپتامبر و اکتبر را از بهترین زمان‌ها برای دیدن آن‌ها معرفی می‌کند.

روستای کت کت

Cat Cat Village یکی از شناخته‌شده‌ترین روستاهای اطراف ساپاست و برای دیدن شالیزارها، خانه‌های سنتی و آشنایی با فرهنگ مردم H’Mong به آن سر می‌زنند. مسیرهای پیاده‌روی روستا از میان طبیعت و مزارع عبور می‌کنند و در بخش‌هایی به آبشار و نقاط دیدنی طبیعی می‌رسند.

کت کت به ساپا نزدیک است و گردشگری رسمی ویتنام آن را از روستاهایی معرفی می‌کند که امکان بازدید از آن‌ها بدون راهنما هم وجود دارد. البته به دلیل شهرت زیاد، فضای آن از بعضی روستاهای دورتر گردشگری‌تر و شلوغ‌تر شده است؛ بنابراین اگر بیشتر دنبال تجربه آرام و محلی هستید، بهتر است روستاهای دیگر اطراف ساپا را هم ببینید.

روستای تا فین

Ta Phin Village یکی دیگر از روستاهای معروف اطراف ساپاست و به‌خصوص با جامعه Red Dzao و سنت‌های محلی آن‌ها شناخته می‌شود. طبیعت کوهستانی، شالیزارها و مسیرهای پیاده‌روی از دلایل اصلی بازدید از این روستا هستند.

یکی از تجربه‌های معروف تا فین، حمام گیاهی سنتی مردم Red Dzao است؛ ترکیبی از گیاهان و برگ‌های محلی که در آب داغ آماده می‌شود و بخشی از سنت این جامعه به شمار می‌رود. گردشگری رسمی ویتنام نیز تا فین را در کنار کت کت از روستاهای مناسب برای پیاده‌روی و شناخت زندگی جوامع محلی ساپا معرفی می‌کند.

گردنه او کوی هو

اگر منظره‌های مرتفع و جاده‌های کوهستانی را دوست دارید، O Quy Ho Pass یکی از جذاب‌ترین نقاط اطراف ساپاست. این گردنه که با نام Tram Ton Pass هم شناخته می‌شود، از میان ارتفاعات منطقه عبور می‌کند و در روزهای صاف، چشم‌انداز بسیار خوبی از کوه‌ها و دره‌های شمال ویتنام دارد.

سایت رسمی گردشگری ویتنام از او کوی هو به‌عنوان یکی از مرتفع‌ترین و تماشایی‌ترین مسیرهای کوهستانی منطقه یاد می‌کند. مسیر جاده‌ای آن پیچ‌وخم زیادی دارد و شرایط دید می‌تواند با مه و بارندگی سریع تغییر کند؛ بنابراین اگر با موتور یا خودرو می‌روید، وضعیت هوا را جدی بگیرید.

جاهای دیدنی ها جیانگ

حالا به یکی از شمالی‌ترین و کوهستانی‌ترین مناطق ویتنام می‌رسیم: ها جیانگ (Ha Giang). شهرت اصلی این منطقه به جاده‌های پیچ‌درپیچ، دره‌های عمیق، کوه‌های آهکی و روستاهای اقوام محلی برمی‌گردد. مسیر معروف Ha Giang Loop هم در واقع مجموعه‌ای از همین جاده‌ها و جاذبه‌هاست و نقاطی مثل دونگ وان، ما پی لنگ و لونگ کو را به هم متصل می‌کند. گردشگری رسمی ویتنام، سفر جاده‌ای را یکی از بهترین راه‌های دیدن این منطقه معرفی می‌کند.

ژئوپارک فلات سنگی دونگ وان

Dong Van Karst Plateau UNESCO Global Geopark مهم‌ترین جاذبه طبیعی ها جیانگ است. این فلات کوهستانی بیش از ۲۳۰۰ کیلومترمربع وسعت دارد و با قله‌های آهکی، دره‌ها و سازندهایی شناخته می‌شود که نتیجه صدها میلیون سال تحول زمین‌شناسی هستند. این منطقه از سال ۲۰۱۰ وارد شبکه ژئوپارک‌های جهانی شد و امروز در فهرست ژئوپارک‌های جهانی یونسکو قرار دارد.

نکته مهم این است که دونگ وان یک «جاذبه نقطه‌ای» نیست؛ هنگام حرکت در جاده‌های منطقه، عملاً در دل ژئوپارک سفر می‌کنید و بسیاری از دیدنی‌های معروف ها جیانگ مثل لونگ کو و گردنه ما پی لنگ در همین محدوده قرار دارند.

گردنه ما پی لنگ

Ma Pi Leng Pass یکی از تماشایی‌ترین بخش‌های مسیر ها جیانگ است. جاده در ارتفاعات کوهستانی میان دونگ وان و Meo Vac پیش می‌رود و از بالا منظره‌ای چشمگیر به دره و رودخانه Nho Que دارد. سایت رسمی گردشگری ویتنام از این گردنه به‌عنوان برجسته‌ترین بخش مسیر ها جیانگ یاد می‌کند.

اگر با موتور در این مسیر حرکت می‌کنید، زیبایی منظره نباید باعث شود پیچ‌های تند و تغییرات سریع هوا را دست‌کم بگیرید. برای کسانی که ترجیح می‌دهند رودخانه را از نزدیک ببینند، در بخش‌هایی از Nho Que امکان قایق‌سواری هم وجود دارد.

برج پرچم لونگ کو

Lung Cu Flag Tower در نزدیکی مرز چین قرار دارد و یکی از معروف‌ترین نقاط شمالی ویتنام است. برج روی کوه Rong ساخته شده و پرچم بزرگی با مساحت ۵۴ مترمربع بر فراز آن قرار دارد؛ عددی که نمادی از ۵۴ گروه قومی رسمی ویتنام است.

برای رسیدن به برج باید از مجموعه‌ای از پله‌های سنگی بالا بروید و سپس داخل برج نیز مسیر مارپیچی دیگری تا سکوی بالایی وجود دارد. از بالا می‌توانید بخش بزرگی از فلات سنگی دونگ وان، روستاها و مزارع اطراف را ببینید.

عمارت خاندان وونگ

Vuong Family Residence که گاهی با نام H’Mong King Palace هم معرفی می‌شود، در منطقه Sa Phin قرار دارد و یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی ها جیانگ است. بنای مجموعه در اوایل قرن بیستم شکل گرفته و معماری آن ترکیبی از عناصر محلی H’Mong و تأثیرات معماری چینی است. گردشگری رسمی ویتنام این بنا را یکی از توقف‌های مهم مسیر دونگ وان معرفی می‌کند.

این عمارت برای کسانی که می‌خواهند در کنار طبیعت، با تاریخ و فرهنگ جوامع محلی شمال ویتنام هم آشنا شوند، ارزش دیدن دارد.

دروازه بهشت کوان با

Quan Ba Heaven Gate یکی از اولین نقاط مرتفع و معروف در مسیر ورود به فلات دونگ وان است. از این نقطه می‌توانید منظره وسیعی از کوه‌ها و دره‌های اطراف را ببینید و در نزدیکی آن، Quan Ba Twin Mountains یا «کوه‌های دوقلو» هم قرار دارند.

کوان با در واقع شروع خوبی برای درک چشم‌انداز متفاوت ها جیانگ است؛ از اینجا به بعد جاده وارد منطقه‌ای می‌شود که کوه‌های آهکی و مسیرهای پرپیچ‌وخم بخش اصلی منظره را تشکیل می‌دهند.

محله قدیمی دونگ وان

Dong Van Ancient Quarter بخش تاریخی شهر دونگ وان است و بعد از چند ساعت رانندگی میان کوه‌ها، فضای متفاوتی دارد. این محله نزدیک به یک کیلومتر امتداد دارد و تعدادی خانه قدیمی با دیوارهای خاکی، ستون‌های سنگی و سقف‌های سنتی در آن باقی مانده‌اند.

بازار دونگ وان هم در همین محدوده از دیدنی‌های فرهنگی مهم منطقه است. اگر زمان بازدیدتان با روز بازار هماهنگ شود، فرصت خوبی برای دیدن پوشش محلی، محصولات روستایی و زندگی روزمره گروه‌های قومی منطقه خواهید داشت. زمان برگزاری بازارها ممکن است تغییر کند، بنابراین بهتر است قبل از رفتن از محل اقامتتان درباره روز و ساعت دقیق سؤال کنید.

جاهای دیدنی کائو بانگ

بعد از ها جیانگ، در شمال‌شرق ویتنام به کائو بانگ (Cao Bang) می‌رسیم؛ منطقه‌ای کوهستانی و کمتر شلوغ که بیشتر به خاطر رودخانه‌ها، غارهای آهکی، دریاچه‌ها و آبشار بان گیوک شناخته می‌شود. بخش بزرگی از این منطقه در محدوده ژئوپارک جهانی Non Nuoc Cao Bang یونسکو قرار دارد؛ ژئوپارکی با حدود ۳۳۹ هزار هکتار وسعت که ترکیبی از چشم‌اندازهای کارستی، غارها، رودخانه‌ها و سکونتگاه‌های محلی را در خود جای داده است.

آبشار بان گیوک

Ban Gioc Waterfall معروف‌ترین جاذبه کائو بانگ است و درست در مرز ویتنام و چین قرار دارد. آبشار از رودخانه Quay Son تغذیه می‌شود و بخش اصلی آن در چند طبقه از صخره‌های آهکی پایین می‌ریزد؛ ارتفاع سقوط آب در بخش اصلی بیش از ۳۰ متر است.

یکی از جذاب‌ترین تجربه‌ها، سوار شدن بر کلک‌های بامبویی است که تا نزدیکی پای آبشار پیش می‌روند. میزان آب در فصل بارانی، از ژوئن تا سپتامبر، بیشتر است؛ در فصل خشک جریان آرام‌تر می‌شود اما آب و فضای اطراف معمولاً شفاف‌تر و آرام‌تر است.

غار نگوم نگائو

Nguom Ngao Cave در فاصله کوتاهی از آبشار بان گیوک قرار دارد و یکی از مهم‌ترین غارهای آهکی کائو بانگ است. طول کل سیستم غار حدود ۲۱۴۴ متر اعلام شده، اما بخش قابل بازدید عمومی حدود ۹۴۸ متر است تا قسمت‌های حساس‌تر آن حفظ شوند.

در مسیر بازدید، تالارها و گذرگاه‌هایی با استالاکتیت‌ها و استالاگمیت‌های متنوع می‌بینید. مسیر داخل غار نسبتاً طولانی است و گردشگری رسمی ویتنام توصیه می‌کند برای بازدید آب همراه داشته باشید؛ طی کردن بخش باز غار می‌تواند حدود یک ساعت یا بیشتر زمان ببرد.

مجموعه دریاچه‌های تانگ هن

Thang Hen Lake System مجموعه‌ای از ۳۶ دریاچه کوچک است که از طریق غارها و مسیرهای زیرزمینی به هم متصل می‌شوند. این دریاچه‌ها در میان کوه‌های آهکی قرار گرفته‌اند و سطح آب آن‌ها در فصل‌های مختلف تغییر می‌کند.

اطراف تانگ هن بیشتر برای طبیعت‌گردی، عکاسی و دیدن چشم‌اندازهای کارستی مناسب است. یکی از نقاط معروف اطراف آن Mountain Angel Eye است؛ کوهی آهکی که یک حفره طبیعی بزرگ از میان آن عبور کرده و ظاهر بسیار متفاوتی به منظره داده است. برای پیدا کردن مسیرهای فرعی این منطقه، همراه شدن با راهنمای محلی می‌تواند مفید باشد.

مجموعه تاریخی پاک بو

Pac Bo Historical Complex یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های تاریخی کائو بانگ است و با زندگی هوشی مین ارتباط مستقیم دارد. او پس از سال‌ها اقامت خارج از کشور، در سال ۱۹۴۱ به ویتنام بازگشت و مدتی در همین منطقه فعالیت می‌کرد.

در این مجموعه می‌توانید غاری را ببینید که هوشی مین مدتی در آن اقامت داشت و همین‌طور رودخانه و فضای طبیعی اطراف را که در روایت‌های تاریخی مربوط به آن دوره نقش دارند. اگر در کائو بانگ فقط دنبال طبیعت نباشید و بخواهید بخشی از تاریخ معاصر ویتنام را هم ببینید، پاک بو یکی از مهم‌ترین توقف‌هاست.

پاگودای تروک لام فات تیک بان گیوک

Truc Lam Phat Tich Ban Gioc Pagoda روی دامنه کوه و در نزدیکی آبشار بان گیوک قرار گرفته است. برای رسیدن به بخش اصلی معبد باید مسیر کوتاه اما نسبتاً شیب‌داری را بالا بروید، اما از ارتفاعات مجموعه چشم‌انداز بسیار خوبی به دره، کوه‌های آهکی و محدوده آبشار دارید.

از آنجایی که پاگودا فاصله زیادی با بان گیوک ندارد، می‌توانید بازدید از هر دو را در یک برنامه قرار دهید. اگر به عکاسی علاقه دارید، ارتفاع این مجموعه یکی از بهترین نقاط اطراف برای دیدن آبشار و چشم‌انداز مرزی از بالا است.

جاهای دیدنی مرکز ویتنام

حالا از شمال فاصله می‌گیریم و روی نقشه وارد مرکز ویتنام می‌شویم؛ بخشی از کشور که طبیعت، تاریخ و شهرهای ساحلی را کنار هم دارد. از غارها و کوه‌های آهکی فونگ نها در شمال این منطقه گرفته تا بناهای تاریخی هوئه، سواحل دانانگ و کوچه‌های قدیمی هوی آن، جاذبه‌های مرکز ویتنام تنوع زیادی دارند.

این بخش از کشور چند اثر ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی یونسکو را هم در خود جای داده و برای کسانی که هم طبیعت می‌خواهند و هم تاریخ و معماری، یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های سفر به ویتنام است.

ما باز هم مسیر را از شمال به جنوب ادامه می‌دهیم؛ بنابراین اولین توقفمان در مرکز ویتنام، پارک ملی فونگ نها–که بانگ و غارهای معروف آن است. 

جاهای دیدنی فونگ نها–که بانگ

اولین توقف ما در مرکز ویتنام، فونگ نها–که بانگ (Phong Nha–Ke Bang) است؛ جایی که بخش مهمی از جذابیتش زیر زمین پنهان شده! این منطقه شبکه بزرگی از غارها، رودخانه‌های زیرزمینی، جنگل‌های گرمسیری و کوه‌های آهکی دارد و بعضی از بزرگ‌ترین غارهای شناخته‌شده جهان هم همین‌جا قرار گرفته‌اند.

پارک ملی فونگ نها–که بانگ از سال ۲۰۰۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و در سال ۲۰۲۵ محدوده میراث جهانی آن با پارک Hin Nam No در لائوس یکی شد. براساس اطلاعات یونسکو، بیش از ۲۲۰ کیلومتر غار و مسیر آبی زیرزمینی در این محدوده ثبت شده و شکل‌گیری چشم‌اندازهای کارستی آن حدود ۴۰۰ میلیون سال قدمت دارد.

غارهای معروف فونگ نها–که بانگ

فونگ نها–که بانگ بیشتر از هر چیز با غارهایش شناخته می‌شود. معروف‌ترین غارهای این منطقه عبارت‌اند از:

• غار فونگ نها (Phong Nha Cave): یکی از راحت‌ترین گزینه‌ها برای بازدید است. مسیر با قایق روی رود Son شروع می‌شود و قایق تا داخل دهانه غار پیش می‌رود؛ جایی که می‌توانید سازندهای آهکی و فضای وسیع داخل غار را ببینید.
• غار پارادایس (Paradise Cave): غاری بسیار بزرگ با تالارهای وسیع و سازندهای آهکی متنوع است. بخشی از مسیر برای بازدید عمومی آماده شده و نسبت به غار فونگ نها کمی پیاده‌روی بیشتری دارد.
• غار سون دونگ (Son Doong Cave): بزرگ‌ترین غار طبیعی جهان از نظر حجم است و در بخش‌هایی از آن رودخانه، جنگل و فروچاله‌های طبیعی دیده می‌شود. بازدید از سون دونگ فقط با تورهای تخصصی و چندروزه امکان‌پذیر است.

جاهای دیدنی هوئه

کمی پایین‌تر که بیاییم به هوئه (Hue) می‌رسیم؛ شهری که از سال ۱۸۰۲ تا ۱۹۴۵، در دوره سلسله نگوین، پایتخت ویتنام بود. به همین دلیل بخش مهمی از دیدنی‌های شهر را کاخ‌ها، معابد و آرامگاه‌های امپراتوران تشکیل می‌دهند. مجموعه بناهای تاریخی هوئه هم از سال ۱۹۹۳ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

نکته جالب این است که جاذبه‌های هوئه فقط داخل مرکز شهر نیستند؛ بسیاری از آرامگاه‌های سلطنتی در امتداد رود عطر (Perfume River) و میان تپه‌ها و فضای سبز اطراف ساخته شده‌اند. اگر به تاریخ و معماری علاقه داشته باشید، هوئه احتمالاً یکی از متفاوت‌ترین شهرهایی است که در ویتنام می‌بینید.

شهر امپراتوری هوئه

Hue Imperial City مهم‌ترین جاذبه شهر و جایی است که اگر فقط فرصت دیدن یک اثر تاریخی در هوئه را داشته باشید، بهتر است انتخابتان همین باشد. این مجموعه بخشی از ارگ بزرگ هوئه است و کاخ‌ها، دروازه‌ها، حیاط‌ها، معابد و بخش معروف Forbidden Purple City را در خود جای داده است.

سلسله نگوین از سال ۱۸۰۲ تا ۱۹۴۵ از همین مجموعه بر ویتنام حکومت می‌کرد. بخش‌هایی از بناها در جنگ‌ها آسیب جدی دیده‌اند، اما مرمت آن‌ها همچنان ادامه دارد و هنوز می‌شود مقیاس و شکوه پایتخت سلطنتی سابق را به‌خوبی دید.

برای بازدید عجله نکنید؛ محوطه بزرگ‌تر از چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. قیمت رسمی بلیت عادی در زمان بررسی این مقاله از ۲۰۰ هزار دانگ شروع می‌شود.

پاگودای تین مو

Thien Mu Pagoda با برج هفت‌طبقه معروفش یکی از نمادهای هوئه است. این پاگودا در سال ۱۶۰۱ در کنار رود عطر ساخته شد و برج اصلی آن، Phuoc Duyen، ۲۱ متر ارتفاع دارد و هفت طبقه آن به هفت تجسد بودا اشاره می‌کنند.

خود پاگودا دیدنی است، اما موقعیتش هم بخش مهمی از جذابیت آن را تشکیل می‌دهد؛ محوطه روی ارتفاعی مشرف به رودخانه قرار گرفته و فضای آرام‌تری نسبت به مرکز شهر دارد.

اگر قرار است چند جاذبه تاریخی هوئه را در یک روز ببینید، تین مو انتخاب راحتی است، چون در همان محور رودخانه‌ای قرار دارد که چند آرامگاه سلطنتی مهم هم در امتداد آن ساخته شده‌اند. یونسکو نیز این پاگودا را یکی از اجزای رسمی مجموعه میراث جهانی هوئه ثبت کرده است.

آرامگاه‌های سلطنتی هوئه

در اطراف هوئه چند آرامگاه سلطنتی مهم قرار دارد که هرکدام سبک متفاوتی دارند. اگر زمانتان محدود است، این سه مورد از شناخته‌شده‌ترین انتخاب‌ها هستند:

• آرامگاه مین مانگ (Minh Mang Tomb): حدود ۱۲ کیلومتر از مرکز هوئه فاصله دارد و به خاطر معماری متقارن، دریاچه‌های نیلوفر و فضای سبزش معروف است. اگر معماری سنتی و فضای آرام را ترجیح می‌دهید، این آرامگاه انتخاب خوبی است.

• آرامگاه خای دین (Khai Dinh Tomb): ظاهرش با بیشتر آرامگاه‌های هوئه فرق دارد و ترکیبی از معماری ویتنامی، چینی و اروپایی را نشان می‌دهد. فضای داخلی آن با موزاییک‌ها و تزئینات پرجزئیات، بخش جذاب بازدید است.

• آرامگاه تو دوک (Tu Duc Tomb): بیشتر شبیه یک باغ سلطنتی بزرگ است و دریاچه، درختان و پاویون‌های متعددی دارد. اگر فضای سبز و محیط آرام‌تر برایتان مهم است، تو دوک یکی از گزینه‌های مناسب است.

جاهای دیدنی دانانگ

از هوئه که به سمت جنوب بیاییم، به دانانگ (Da Nang) می‌رسیم؛ شهری ساحلی که ترکیبی از دریا، طبیعت و جاذبه‌های شهری را کنار هم دارد. می‌توانید صبح را کنار ساحل شروع کنید، چند ساعت بعد به دیدن کوه‌های مرمر بروید و شب در کنار رود هان، منظره پل‌های نورانی شهر را ببینید.

جذابیت دانانگ فقط به ساحل محدود نمی‌شود؛ کوه‌های مرمر، بانا هیلز و ساحل مای خه مهم‌ترین دیدنی‌های شهر هستند. در کنار این‌ها، جاذبه‌هایی مثل شبه‌جزیره سون ترا و پل اژدها هم از نقاط شناخته‌شده دانانگ هستند که می‌توانید در زمان اقامتتان ببینید.

کوه‌های مرمر

Marble Mountains یا Ngu Hanh Son مجموعه‌ای از پنج تپه سنگ‌آهکی در جنوب دانانگ است که هرکدام به یکی از عناصر پنج‌گانه در فرهنگ شرق آسیا نسبت داده شده‌اند. معروف‌ترین بخش این مجموعه Thuy Son است؛ جایی که بیشتر بازدیدکنندگان برای دیدن غارها، پاگوداها و منظره اطراف از آن بازدید می‌کنند.

بخش جذاب کوه‌های مرمر فقط به چشم‌انداز آن محدود نمی‌شود؛ داخل بعضی غارها معابد بودایی و مجسمه‌هایی قرار دارند که فضای متفاوتی نسبت به دیگر جاذبه‌های شهری دانانگ ایجاد کرده‌اند. مسیر بازدید هم شامل پله‌های زیادی است، بنابراین رفتن در ساعات خنک‌تر روز انتخاب بهتری است.

بانا هیلز و پل طلایی

Ba Na Hills یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های اطراف دانانگ است؛ مجموعه‌ای کوهستانی که بیشتر به خاطر پل طلایی (Golden Bridge) با دو دست سنگی بزرگش شناخته می‌شود.

برای رسیدن به بانا هیلز باید با یکی از طولانی‌ترین تله‌کابین‌های جهان از میان جنگل‌های کوهستانی عبور کنید. علاوه بر پل طلایی، در این مجموعه باغ‌ها، فضای تفریحی و بخش‌هایی با حال‌وهوای معماری اروپایی هم وجود دارد.

ساحل مای خه

اگر دلتان ساحل می‌خواهد، My Khe Beach معروف‌ترین انتخاب دانانگ است. این ساحل شنی در نزدیکی مرکز شهر قرار دارد و اطراف آن رستوران، کافه و اقامتگاه‌های زیادی پیدا می‌شود.

مای خه فقط برای استراحت کنار دریا نیست؛ صبح‌ها و نزدیک غروب، وقتی مردم محلی برای شنا، ورزش و قدم‌زدن به ساحل می‌آیند، حال‌وهوای جذاب‌تری دارد. اگر دوست دارید فضای واقعی ساحل دانانگ را ببینید، صبح زود زمان مناسبی برای بازدید است.

جاهای دیدنی هوی آن

از دانانگ که کمی به سمت جنوب برویم، به هوی آن (Hoi An) می‌رسیم؛ شهری که با خانه‌های زردرنگ، فانوس‌های رنگی و کوچه‌های قدیمی‌اش شناخته می‌شود. اما جذابیت هوی آن فقط به ظاهر زیبایش محدود نیست. این شهر بین قرن‌های پانزدهم تا نوزدهم یکی از بندرهای مهم تجاری جنوب شرق آسیا بود و حضور بازرگانان ویتنامی، چینی و ژاپنی تأثیر زیادی روی معماری و فرهنگ آن گذاشت.

بافت تاریخی هوی آن از سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد و هنوز بسیاری از خانه‌های چوبی، خیابان‌های قدیمی و ساختمان‌های سنتی آن حفظ شده‌اند.

شهر قدیمی هوی آن

Hoi An Ancient Town قلب اصلی شهر است؛ همان جایی که بیشتر تصاویر معروف هوی آن از آن گرفته شده‌اند. خیابان‌های باریک، خانه‌های زرد قدیمی، مغازه‌های سنتی و فانوس‌هایی که شب‌ها روشن می‌شوند، فضای متفاوتی نسبت به دیگر شهرهای ویتنام ایجاد کرده‌اند.

بهترین راه دیدن شهر قدیمی، قدم زدن بدون عجله است. در میان این کوچه‌ها می‌توانید بناهای تاریخی مختلفی مثل خانه قدیمی تان کی (Tan Ky Old House) و تالار اجتماعات فوجیان (Fujian Assembly Hall) را ببینید؛ دو نمونه از معماری چندفرهنگی هوی آن که تأثیرات ویتنامی، چینی و ژاپنی را نشان می‌دهند.

اگر فرصت دارید، یک‌بار در روز و یک‌بار بعد از تاریک شدن هوا به شهر قدیمی سر بزنید. شب‌ها با روشن شدن فانوس‌ها و انعکاس نورشان روی رود Thu Bon، حال‌وهوای شهر کاملاً تغییر می‌کند.

پل سرپوشیده ژاپنی

Japanese Covered Bridge یکی از معروف‌ترین نمادهای هوی آن است؛ پلی تاریخی که در حدود قرن شانزدهم توسط جامعه ژاپنی شهر ساخته شد تا ارتباط بین محله ژاپنی و بخش چینی هوی آن را آسان‌تر کند.

این پل فقط یک مسیر عبور ساده نیست و فضای مذهبی کوچکی هم در داخل آن قرار دارد. ترکیب معماری پل، سقف چوبی و جزئیات سنتی باعث شده به یکی از شناخته‌شده‌ترین تصاویر هوی آن تبدیل شود.

پل ژاپنی در مرکز شهر قدیمی قرار دارد و هنگام قدم زدن در بافت تاریخی به‌راحتی می‌توانید آن را پیدا کنید.

جاهای دیدنی مای سان

از هوی آن که حدود ۴۰ کیلومتر به سمت داخل خشکی برویم، به مای سان (My Son) می‌رسیم؛ یکی از مهم‌ترین مکان‌ها برای آشنایی با تمدن چام در ویتنام. این منطقه زمانی مرکز مذهبی پادشاهی Champa بود و ساخت بناهای آن از قرن چهارم تا قرن سیزدهم ادامه داشت. مای سان از سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفته است.

فضای مای سان کاملاً متفاوت از هوی آن است؛ برج‌های آجری قدیمی در میان دره‌ای سبز و کوهستانی قرار گرفته‌اند و بقایای معماری چند قرن پیش تمدن چام را نشان می‌دهند.

مجموعه برج‌ها و معابد مای سان

جاذبه اصلی مای سان همین مجموعه برج‌ها و معابد آجری چام است که در گروه‌های مختلف ساخته شده‌اند. معماری این بناها تأثیرات آیین هندو را نشان می‌دهد و روی بعضی از آن‌ها هنوز نقش‌برجسته‌ها و جزئیات تزئینی باقی مانده است.

برای بازدید بهتر، کمی زمان بگذارید و فقط به ظاهر برج‌ها اکتفا نکنید؛ تفاوت فرم ساختمان‌ها، تزئینات دیوارها و سبک معماری دوره‌های مختلف، بخش جذاب شناخت این محوطه تاریخی است.

در نزدیکی محوطه اصلی، موزه مای سان هم اطلاعات بیشتری درباره تاریخ تمدن چام، معماری معابد و آثار کشف‌شده در منطقه ارائه می‌دهد. اگر آشنایی زیادی با این تمدن ندارید، بازدید از موزه قبل یا بعد از دیدن محوطه اصلی می‌تواند تجربه شما را کامل‌تر کند.

مای سان بیشتر یک مقصد تاریخی و فرهنگی است تا یک جاذبه تفریحی؛ بنابراین کفش راحت همراه داشته باشید، چون بخش زیادی از بازدید در فضای باز و با پیاده‌روی انجام می‌شود. در فصل‌های گرم، صبح زود زمان مناسب‌تری برای دیدن برج‌های آجری و قدم زدن در محوطه است.

جاهای دیدنی نها ترانگ

بعد از جاذبه‌های تاریخی مرکز ویتنام، به نها ترانگ (Nha Trang) می‌رسیم؛ شهری ساحلی که بیشتر با دریا، جزیره‌ها و تفریحات آبی شناخته می‌شود. ساحل طولانی، آب‌های مناسب غواصی و جزایر اطراف شهر باعث شده نها ترانگ یکی از محبوب‌ترین مقصدهای ساحلی ویتنام باشد.

با این حال، جذابیت نها ترانگ فقط به ساحل محدود نمی‌شود. در کنار دریا، می‌توانید یادگارهایی از تمدن چام و چند جاذبه طبیعی اطراف شهر را هم ببینید.

برج‌های پو ناگار

برج‌های پو ناگار (Po Nagar Cham Towers) یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی نها ترانگ و یادگار تمدن چام هستند. این مجموعه روی تپه‌ای نزدیک رودخانه کای ساخته شده و بخش‌هایی از آن بیش از هزار سال قدمت دارند.

چند برج آجری از مجموعه اصلی باقی مانده که بزرگ‌ترین آن‌ها به الهه Po Nagar اختصاص دارد. نکته جالب اینجاست که این مکان هنوز فقط یک محوطه تاریخی نیست و مراسم مذهبی هم در آن برگزار می‌شود.

از بالای مجموعه نیز می‌توانید منظره خوبی از شهر و رودخانه اطراف ببینید. اگر قرار باشد فقط یک جاذبه تاریخی در نها ترانگ انتخاب کنید، پو ناگار بهترین گزینه است.

جزیره هون مون

اگر به دنیای زیر آب علاقه دارید، Hon Mun Island یکی از بهترین انتخاب‌ها در اطراف نها ترانگ است. این جزیره به خاطر آب‌های شفاف، مرجان‌ها و تنوع آبزیان، یکی از معروف‌ترین نقاط منطقه برای غواصی و اسنورکلینگ محسوب می‌شود.

بیشتر مسافران با تورهای قایقی به هون مون می‌روند و چند ساعت برای شنا، غواصی یا تماشای فضای دریایی وقت می‌گذارند. کیفیت تجربه به شرایط دریا و نوع تور انتخابی بستگی دارد، بنابراین بهتر است فقط بر اساس قیمت تصمیم نگیرید.

حتی اگر غواص حرفه‌ای نیستید، اسنورکلینگ هم می‌تواند راه ساده‌ای برای تجربه دنیای زیر آب این منطقه باشد.

ساحل نها ترانگ

Nha Trang Beach در بخش مرکزی شهر قرار دارد و دسترسی آسان، مهم‌ترین مزیت آن است. بسیاری از هتل‌ها و خیابان‌های اصلی شهر فاصله کمی با ساحل دارند و برای قدم‌زدن، شنا یا استراحت گزینه راحتی محسوب می‌شود.

صبح‌ها فضای ساحل بیشتر حال‌وهوای محلی دارد و مردم شهر برای ورزش و شنا به آنجا می‌آیند. نزدیک غروب هم با خنک‌تر شدن هوا، پیاده‌راه ساحلی شلوغ‌تر و جذاب‌تر می‌شود.

اگر چند روز در نها ترانگ هستید، همین ساحل مرکزی برای تجربه فضای ساحلی شهر کافی است و لازم نیست حتماً دنبال ساحل دیگری باشید.

جاهای دیدنی جنوب ویتنام

حالا دیگر بخش مرکزی ویتنام را پشت سر گذاشته‌ایم و روی نقشه وارد جنوب ویتنام می‌شویم؛ جایی که حال‌وهوای سفر دوباره تغییر می‌کند. اینجا از خیابان‌های شلوغ و پرانرژی هوشی مین گرفته تا رودخانه‌ها و کانال‌های دلتای مکونگ، تپه‌های شنی مویی نه و سواحل گرمسیری فوکوک، با جاذبه‌هایی کاملاً متفاوت از شمال و مرکز کشور روبه‌رو می‌شوید.

جنوب ویتنام برای کسانی جذاب است که دوست دارند در کنار دیدن آثار تاریخی و زندگی شهری، کمی هم سراغ بازارهای محلی، طبیعت گرمسیری و جزیره‌ها بروند. ما هم مثل بخش‌های قبلی مسیرمان را روی نقشه ادامه می‌دهیم و مهم‌ترین دیدنی‌های این قسمت از کشور را یکی‌یکی می‌بینیم.

اولین توقفمان هوشی مین سیتی است؛ بزرگ‌ترین شهر ویتنام و یکی از بهترین جاها برای آشنا شدن با تاریخ معاصر و زندگی شهری این کشور.

جاهای دیدنی هوشی مین

اولین مقصد مهم ما در جنوب، هوشی مین (Ho Chi Minh City) است؛ شهری شلوغ و پرانرژی که ترکیبی از معماری دوره استعمار فرانسه، موزه‌های تاریخی، بازارهای قدیمی و ساختمان‌های مدرن را کنار هم قرار داده است.

بیشتر جاذبه‌های اصلی هوشی مین در مرکز شهر و اطراف منطقه ۱ قرار دارند، بنابراین برای دیدن چند جای مهم نیازی به رفت‌وآمدهای طولانی ندارید. این شهر هم برای آشنایی با تاریخ معاصر ویتنام جذاب است و هم فرصتی برای دیدن زندگی شهری امروز این کشور فراهم می‌کند.

موزه بقایای جنگ

War Remnants Museum یکی از مهم‌ترین موزه‌های هوشی مین است که به جنگ ویتنام و پیامدهای آن می‌پردازد. در این موزه مجموعه‌ای از عکس‌ها، اسناد، تجهیزات نظامی و روایت‌های مربوط به جنگ به نمایش گذاشته شده است.

در محوطه بیرونی نیز هواپیما، هلیکوپتر و خودروهای نظامی دیده می‌شود. بعضی بخش‌های موزه از نظر محتوایی سنگین هستند، بنابراین اگر با کودک سفر می‌کنید بهتر است این موضوع را در نظر بگیرید.

کاخ استقلال

Independence Palace یا Reunification Palace یکی از مهم‌ترین بناهای تاریخی هوشی مین است. این ساختمان زمانی مقر حکومت ویتنام جنوبی بود و وقایع ۳۰ آوریل ۱۹۷۵ که به پایان جنگ و اتحاد دوباره ویتنام منجر شد، ارتباط مستقیمی با این مکان دارد.

داخل کاخ می‌توانید اتاق‌های رسمی، سالن‌های جلسات، بخش‌های اداری و اتاق‌های فرماندهی زیرزمینی را ببینید. حفظ شدن فضای داخلی دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ باعث شده بازدید از آن حال‌وهوای متفاوتی داشته باشد.

کلیسای نوتردام و اداره پست مرکزی سایگون

در مرکز هوشی مین دو نمونه معروف از معماری دوره استعمار فرانسه کنار یکدیگر قرار دارند: کلیسای نوتردام سایگون (Saigon Notre-Dame Cathedral Basilica) و اداره پست مرکزی سایگون (Saigon Central Post Office).

کلیسای نوتردام با دو برج بلندش یکی از نمادهای قدیمی شهر است، در حالی که اداره پست مرکزی با سقف‌های قوسی، جزئیات معماری اروپایی و فضای داخلی تاریخی، یکی از زیباترین ساختمان‌های مرکز شهر محسوب می‌شود.

این دو جاذبه فاصله بسیار کمی از هم دارند و می‌توانید در یک توقف کوتاه هر دو را ببینید.

بازار بن تان

Ben Thanh Market یکی از معروف‌ترین بازارهای هوشی مین است و برای دیدن فضای روزمره شهر انتخاب خوبی محسوب می‌شود. در این بازار انواع محصولات محلی، قهوه، ادویه، سوغات، لباس و غذاهای ویتنامی پیدا می‌شود.

اگر قصد خرید دارید، بهتر است قبل از خرید چند غرفه را بررسی کنید؛ اما حتی اگر اهل خرید نباشید، بخش غذاهای بازار و فضای شلوغ آن ارزش یک بازدید کوتاه را دارد.

تونل‌های کوچی

اگر از مرکز هوشی مین کمی فاصله بگیریم، به یکی از متفاوت‌ترین جاذبه‌های جنوب ویتنام می‌رسیم: تونل‌های کوچی (Cu Chi Tunnels). این شبکه زیرزمینی در دوران جنگ ویتنام برای رفت‌وآمد، پنهان شدن، نگهداری تجهیزات و زندگی روزمره استفاده می‌شد.

امروز بخشی از تونل‌ها برای بازدید گردشگران آماده شده و می‌توانید نمونه‌ای از مسیرهای زیرزمینی، ورودی‌های مخفی و تجهیزات آن دوران را ببینید. بعضی قسمت‌ها بسیار تنگ و کم‌ارتفاع هستند، بنابراین اگر با فضاهای بسته راحت نیستید، لازم نیست حتماً وارد تونل شوید.

دو بخش اصلی برای بازدید وجود دارد:

• Ben Dinh: نزدیک‌تر به هوشی مین است و بیشتر گردشگران این بخش را انتخاب می‌کنند؛ برای یک بازدید کوتاه و آشنایی اولیه با تونل‌ها گزینه مناسبی است.

• Ben Duoc: کمی دورتر و آرام‌تر است و فضای تاریخی‌تری دارد؛ برای کسانی مناسب‌تر است که می‌خواهند تجربه کامل‌تری از کوچی داشته باشند.

تونل‌های کوچی بیشتر از اینکه یک جاذبه تفریحی باشند، فرصتی برای آشنایی با بخشی از تاریخ معاصر ویتنام هستند.

جاهای دیدنی دلتای مکونگ

از شلوغی هوشی مین که فاصله بگیریم، کم‌کم وارد دلتای مکونگ (Mekong Delta) می‌شویم؛ منطقه‌ای وسیع در جنوب ویتنام که زندگی مردمش با رودخانه‌ها، کانال‌ها و قایق‌ها گره خورده است. اینجا به‌جای خیابان‌های شلوغ، با باغ‌های میوه، مزارع برنج، روستاهای کوچک کنار آب و مسیرهای آرام رودخانه روبه‌رو می‌شوید.

مکونگ یک جاذبه مشخص نیست، بلکه مجموعه‌ای از شهرها و مناطق مختلف است. اگر دنبال بازار شناور هستید، کان تو انتخاب معروف‌تری است و برای تجربه قایق‌سواری میان کانال‌ها و باغ‌های گرمسیری، بن تره و می تو گزینه‌های محبوبی هستند.

بازار شناور کای رانگ

Cai Rang Floating Market معروف‌ترین بازار شناور دلتای مکونگ و یکی از بهترین جاها برای دیدن سبک زندگی رودخانه‌ای منطقه است. برای دیدن بازار در بهترین حالت، باید صبح زود بروید؛ چون فعالیت اصلی فروشندگان از ساعات اولیه روز شروع می‌شود.

قایق‌های فروش محصولات، غذا و قهوه روی آب حرکت می‌کنند و بعضی فروشندگان برای معرفی کالای خود، نمونه آن را روی میله‌ای بلند بالای قایق قرار می‌دهند.

البته بازار امروز کوچک‌تر از گذشته شده، اما هنوز تجربه‌ای متفاوت از زندگی روزمره مردم مکونگ ارائه می‌دهد.

بن تره و کانال‌های نارگیلی

اگر تصور شما از دلتای مکونگ، حرکت با قایق کوچک در میان کانال‌های باریک و نخل‌های نارگیل است، Ben Tre یکی از بهترین انتخاب‌هاست.

در این منطقه معمولاً با قایق وارد مسیرهای آبی آرام می‌شوید و در کنار آن می‌توانید باغ‌های میوه، روستاهای محلی و کارگاه‌های کوچک سنتی را ببینید.

بن تره نسبت به بعضی مسیرهای شلوغ‌تر مکونگ فضای آرام‌تری دارد و برای کسانی که می‌خواهند تجربه‌ای نزدیک‌تر به زندگی محلی داشته باشند، گزینه جذابی است.

می تو و پاگودای وین ترانگ

My Tho یکی از نزدیک‌ترین نقاط دلتای مکونگ به هوشی مین است و به همین دلیل مقصد بسیاری از سفرهای یک‌روزه محسوب می‌شود. از اینجا می‌توانید با قایق وارد رودخانه شوید، از جزیره‌های کوچک و باغ‌های میوه دیدن کنید و کمی با فضای مکونگ آشنا شوید.

در نزدیکی می تو، Vinh Trang Pagoda هم قرار دارد؛ معبدی با معماری ترکیبی ویتنامی، چینی و اروپایی که با مجسمه‌های بزرگ بودا و فضای آرام باغ اطرافش شناخته می‌شود.

اگر زمان کمی دارید، می تو انتخاب راحت‌تری است؛ اما اگر فرصت بیشتری دارید، بن تره و کان تو تجربه عمیق‌تری از دلتای مکونگ ارائه می‌دهند.

جاهای دیدنی دالات

بعد از شهرهای ساحلی جنوب، به دالات (Da Lat) می‌رسیم؛ شهری کوهستانی با آب‌وهوای خنک‌تر که فضای آن کاملاً با دیگر مقصدهای ویتنام فرق دارد. دالات به خاطر جنگل‌های کاج، دریاچه‌ها، باغ‌های گل و معماری خاصش شناخته می‌شود و برای کسانی که کمی آرامش و طبیعت می‌خواهند، انتخاب جذابی است.

برخلاف شهرهای شلوغ ساحلی، اینجا بیشتر باید دنبال قدم‌زدن، دیدن طبیعت و تجربه حال‌وهوای متفاوت شهر باشید.

خانه دیوانه

Crazy House یا Hang Nga Guesthouse یکی از عجیب‌ترین ساختمان‌های ویتنام است. طراحی غیرمعمول، مسیرهای پیچ‌درپیچ، اتاق‌هایی با شکل‌های متفاوت و استفاده از فرم‌های طبیعی باعث شده این ساختمان بیشتر شبیه یک اثر هنری باشد تا یک اقامتگاه معمولی.

حتی اگر قصد اقامت ندارید، بازدید از آن چندان زمان نمی‌گیرد و یکی از خاص‌ترین تجربه‌های دالات محسوب می‌شود.

آبشار داتانلا

Datanla Waterfall یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های طبیعی اطراف دالات است. مسیر دسترسی به آبشار فقط به پیاده‌روی محدود نمی‌شود و امکانات تفریحی مثل سورتمه ریلی جنگلی هم دارد که مسیر رسیدن به آبشار را جذاب‌تر می‌کند.

اگر دوست دارید کمی طبیعت و هیجان را با هم تجربه کنید، داتانلا گزینه خوبی است.

دریاچه توین لام و صومعه تروک لام

Tuyen Lam Lake یکی از آرام‌ترین نقاط دالات است؛ دریاچه‌ای میان جنگل‌های کاج که برای قایق‌سواری، قدم‌زدن و فرار از شلوغی شهر انتخاب خوبی است.

در نزدیکی این دریاچه، Truc Lam Zen Monastery قرار دارد؛ صومعه‌ای بودایی با باغ‌های زیبا و چشم‌انداز آرام به اطراف که بازدید از آن معمولاً همراه با دریاچه انجام می‌شود.

ایستگاه راه‌آهن دالات

Da Lat Railway Station یکی از بناهای تاریخی شهر است که به خاطر معماری متفاوت و سبک استعماری فرانسوی‌اش شناخته می‌شود. این ایستگاه قدیمی دیگر نقش اصلی گذشته را ندارد، اما هنوز یکی از مکان‌های محبوب برای عکاسی و دیدن بخشی از تاریخ دالات است.

اگر چند روز در دالات می‌مانید، ترکیب طبیعت اطراف شهر با این بناهای قدیمی بهترین راه برای شناخت حال‌وهوای متفاوت آن است.

جاهای دیدنی مویی نه

بعد از ارتفاعات خنک دالات، دوباره به ساحل برمی‌گردیم؛ این بار به مویی نه (Mui Ne)، منطقه‌ای که ترکیب عجیبی از دریا و شنزار را کنار هم دارد. برخلاف بیشتر مقصدهای ساحلی ویتنام، جذابیت مویی نه فقط به ساحل محدود نمی‌شود؛ اینجا می‌توانید تپه‌های شنی، صخره‌های طبیعی و روستاهای ماهیگیری را هم ببینید.

مویی نه مقصد خیلی بزرگی نیست و بیشتر جاذبه‌های اصلی آن را می‌توان در یک یا دو روز دید.

تپه‌های شنی سفید

White Sand Dunes معروف‌ترین جاذبه طبیعی مویی نه هستند؛ تپه‌هایی وسیع از شن روشن که در بعضی بخش‌ها حال‌وهوای یک بیابان کوچک را ایجاد می‌کنند.

بهترین زمان بازدید معمولاً صبح زود است؛ هم هوا خنک‌تر است و هم نور طلوع باعث می‌شود فرم تپه‌ها زیباتر دیده شود. می‌توانید پیاده در میان شن‌ها قدم بزنید یا از خودروهای مخصوص برای گشت‌وگذار استفاده کنید.

جوی پریان

Fairy Stream یکی از متفاوت‌ترین تجربه‌های مویی نه است. اینجا به‌جای یک رودخانه معمولی، در آب کم‌عمقی قدم می‌زنید که از میان دیواره‌های سنگی با رنگ‌های قرمز، سفید و نارنجی عبور می‌کند.

مسیر خیلی سخت نیست و بیشتر جذابیت آن به تغییر شکل صخره‌ها و فضای متفاوت اطراف برمی‌گردد. بهتر است لباس و کفشی بپوشید که خیس شدن یا خاکی شدنش برایتان مهم نباشد.

دهکده ماهیگیری مویی نه

برای دیدن چهره محلی‌تر منطقه، سری به Mui Ne Fishing Village بزنید. صبح زود، وقتی قایق‌های ماهیگیری به ساحل برمی‌گردند، می‌توانید فضای واقعی‌تر زندگی مردم محلی و خریدوفروش ماهی و غذاهای دریایی را ببینید.

قایق‌های گرد و رنگارنگ روی آب هم یکی از تصاویر معروف مویی نه هستند. اگر قصد عکاسی دارید، صبح بهترین زمان بازدید است؛ چون با گذشت زمان فعالیت روستا کمتر می‌شود.

جاهای دیدنی فوکوک

حالا می‌رسیم به فوکوک (Phu Quoc)؛ جزیره‌ای در خلیج تایلند که بیشتر به خاطر ساحل‌های زیبا، آب‌وهوای گرم و چند روز استراحت کنار دریا شناخته می‌شود. اما جذابیت فوکوک فقط به ساحل محدود نیست؛ در کنار طبیعت جزیره، می‌توانید سراغ جنگل‌های استوایی، تفریحات دریایی و چند جاذبه تاریخی هم بروید.

بهتر است قبل از برنامه‌ریزی بدانید که جاذبه‌های فوکوک در بخش‌های مختلف جزیره پخش شده‌اند؛ بنابراین اگر می‌خواهید چند جای مختلف را ببینید، بهتر است مسیرتان را از قبل مشخص کنید.

ساحل سائو

Sao Beach یکی از معروف‌ترین ساحل‌های فوکوک است؛ جایی با شن‌های روشن و آب کم‌عمق که برای شنا و استراحت کنار دریا انتخاب محبوبی محسوب می‌شود.

ظاهر ساحل بسته به فصل و شرایط دریا ممکن است تغییر کند، اما همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها برای تجربه فضای ساحلی فوکوک است. صبح زود معمولاً هم خلوت‌تر است و هم برای عکاسی نور بهتری دارد.

جزیره هون توم و تله‌کابین

Hon Thom در جنوب فوکوک قرار دارد و بیشتر با تله‌کابین روی دریا شناخته می‌شود؛ مسیری که خودش یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازدید است و منظره زیبایی از جزیره‌ها و آب‌های اطراف به شما می‌دهد.

بعد از رسیدن به جزیره، امکانات تفریحی و فعالیت‌های آبی مختلفی وجود دارد. اگر دنبال یک روز تفریحی و سرگرمی هستید، هون توم انتخاب خوبی است؛ هرچند اگر طبیعت کاملاً بکر می‌خواهید، ممکن است کمی توریستی به نظر برسد.

پارک ملی فوکوک

اگر می‌خواهید چهره طبیعی‌تر جزیره را ببینید، Phu Quoc National Park یکی از مهم‌ترین نقاط فوکوک است. بخش بزرگی از شمال جزیره با جنگل‌های گرمسیری پوشیده شده و مسیرهای طبیعت‌گردی و چشم‌اندازهای سبز در این منطقه قرار دارند.

این بخش برای کسانی جذاب‌تر است که می‌خواهند چند ساعت از فضای ساحل و هتل فاصله بگیرند و طبیعت جزیره را تجربه کنند.

زندان فوکوک

Phu Quoc Prison یکی از جاذبه‌های تاریخی جزیره است که با فضای ساحلی فوکوک تفاوت زیادی دارد. این مجموعه دوره‌ای مهم از تاریخ معاصر ویتنام را نشان می‌دهد و بخش‌هایی از زندان و شرایط نگهداری زندانیان در آن بازسازی شده است.

بازدید از اینجا بیشتر جنبه تاریخی دارد و ممکن است برای بعضی افراد تجربه سنگینی باشد، اما کمک می‌کند فوکوک را فقط به‌عنوان یک مقصد ساحلی نبینید.

بالاخره کدام جاهای دیدنی ویتنام را ببینیم؟

حالا که ویتنام را از شمال تا جنوب روی نقشه پایین آمدیم، احتمالاً انتخاب بین این همه جاذبه کمی راحت‌تر شده است. اگر طبیعت کوهستانی و شالیزارها برایتان جذاب‌تر است، ساپا، ها جیانگ، نین بین و کائو بانگ انتخاب‌های خوبی هستند. برای تاریخ و معماری، هانوی، هوئه، هوی آن و مای سان را از دست ندهید و اگر بیشتر دنبال ساحل و حال‌وهوای گرمسیری هستید، نها ترانگ، فوکوک و کون دائو بیشتر به سلیقه‌تان می‌خورند.

هدف این راهنما این بود که یک تصویر روشن از جغرافیای ویتنام و جاهای دیدنی هر منطقه داشته باشید تا راحت‌تر بفهمید کدام بخش‌های کشور برای شما جذاب‌ترند.

اگر هم دارید برای سفرتان جدی‌تر برنامه‌ریزی می‌کنید، پیشنهاد می‌کنیم بعد از این مقاله سراغ [راهنمای سفر به ویتنام] بروید؛ آنجا می‌توانید درباره بهترین زمان سفر، حمل‌ونقل، هزینه‌ها، اقامت و نکات مهم قبل از سفر اطلاعات کامل‌تری پیدا کنید.